Questions and answers
On this page, SKGO publishes answers from the SKGO Expert Service to questions received from local administrations about the functioning of local self-government and the responsibilities of cities and municipalities.
Koji je minimalan broj zaposlenih koji mora imati Odsek kao organizaciona jedinica i koji propis to reguliše?
Vrste organizacionih jedinica i uslove za njihove obrazovanje u gradskim/opštinskim upravama utvrđuje se Odlukom o organizaciji uprave.
Dakle, za razliku od državnih organa kod kojih je struktura unutrašnjih organizacionih jedinica, odnosno vrste organizacionih jedinica i uslove za njihovo obrazovanje uređen Uredbom o načelima za unutrašnje uređenje i sistematizaciju radnih mesta u ministarstvima, posebnim organizacijama i službama Vlade („Sl. glasnik RS“, br. 81/2007 - prečišćen tekst i 69/2008), u slučaju uprava gradova i opština ne postoji uniformno uređenje, već svaka JLS to uređuje sama, svojom Odlukom o organizaciji gradske/opštinske uprave.
Da li zaposleni koji je do 1.12.2016. godine bio raspoređen u Opštinskoj upravi na radno mesto Pomoćnik predsednika opštine za poslove organa opštine nastavlja da prima platu prema koeficijentu za obračun plate koju je imao do 1.12.2016. godine. Napomena, zaposleni je posle 11.12.2016. godine raspoređen na radno mesto načelnik Odeljenja za poslove organa opštine i određeno mu je drugo zvanje i koeficijent.
Što se tiče utvrđivanja plate zaposlenih u JLS, do početka primene Zakona o platama službenika i nameštenika u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave, nastavljaju da se primenjuju postojeći propisi, odnosno Zakon o platama u državnim organima i javnim službama i Uredba o koeficijentima za obračun i isplatu plata imenovanih i postavljenih lica i zaposlenih u državnim organima. Visina koeficijenta i dodatnih koeficijenata, kao i uvećanja koeficijenata, koji su utvrđeni navedenom uredbom, korespondira sa složenošću i odgovornošću poslova koji se obavljaju u odgovarajućim zvanjima.
S tim u vezi, do izmene u visini osnovnog koeficijenta koji se vezuju za zvanje službenika, kao i dodatnog koeficijenta koji se vezuje takođe za zvanje, može doći ukoliko službenik bude raspoređen, odnosno premešten na radno mesto na kome se poslovi obavljaju u drugom zvanju koje podrazumeva drugačiju složenost i odgovornost poslova.
Na koji način Poreska uprava koristi portal E-uprava, tj. kako organi službenim putem razmenjuju podatke o činjenicama o kojima se vodi službena evidencija?
Članom 12. stav 2. Uredbe o pribavljanju i ustupanju podataka o činjenicama o kojima se vodi službena evidencija je propisano da su na Portalu uspostavljene elektronske usluge za pribavljanje i dostavljanje podataka, između ostalih, iz evidencije koje vodi Ministarstvo finansija, Poreska uprava i to:
- informacije o stanju duga na poreskim računima određenog poreskog obveznika,
- informacije o visini prihoda za određenog poreskog obveznika u zadatom poreskom periodu,
- nformacije o izmirenom poreskom dugu na računu doprinosa za zdravstveno osiguranje radi overe zdravstvene knjižice.
Dakle, to su podaci koje je otvorila Poreska uprava i učinila dostupnim preko informacionog sistema eZUP (sada: Servisna magistrala organa), tako da JLS ukoliko ima odobreno trajno i neprekidno pravo pristupa službenoj evidenciji i podacima može da vrši uvid, pribavlja, obrađuje i ustupa podatke o kojima se vodi službena evidencija, a koji su neophodni za odlučivanje u upravnom postupku.
Ukoliko nije moguće pristupiti službenoj evidenciji preko informacionog sistema eZUP, jedan od načina pribavljanja podataka iz službenih evidencija je mogućnost da se JLS kojoj su podaci potrebi, obrati upitom organu koji vodi službenu evidenciju (član. 3. Uredbe).
Članom 11. Uredbe propisano je da upit za podatke i podaci iz službene evidencije mogu se dostaviti elektronskom poštom ili u papirnom obliku. Upit za podatke treba da sadrži: naziv organa i podatke o ovlašćenom službenom licu koje postupa u upravnom postupku, informacije o upravnoj stvari o kojoj se odlučuje, broju predmeta na koji se upit odnosi i potrebnim podacima.
Ako se upit dostavlja elektronski, on mora biti u skladu sa propisima kojima su regulisani elektronsko poslovanje, elektronski potpis, elektronski dokument ili na drugi način nesumnjivo utvrditi da je upit odnosno podatke dostavilo ovlašćeno službeno lice.
Dakle, upit je moguć samo ako su Vam potrebni podaci iz službenih evidencija Poreske uprave i koji su definisani Uredbom.
Takođe, članom 103. ZUP-a propisano je: da je organ dužan da po službenoj dužnosti, u skladu sa zakonom, vrši uvid, pribavlja i obrađuje podatke o činjenicama o kojima se vodi službena evidencija a koji su neophodni za odlučivanje (stav 1); da ako službenu evidenciju vodi drugi organ, organ koji vodi postupak je dužan da hitno zatraži podatke, a zamoljeni organ da besplatno ustupi podatke u roku od 15 dana, ako nije drukčije propisano, a ako se podaci dostavljaju elektronskim putem, zamoljeni organ ih dostavlja u najkraćem roku (stav 2).
Ako se ne poštuju odredbe ZUP-a, kao i Uredbe o razmeni podataka po službenoj dužnosti o činjenicama neophodnim za odlučivanje o kojima se vodi službena evidencija, propisana je prekršajna odgovornost ovlašćenog službenog lica. Tačnije, odredbom člana 207. ZUP-a propisano je, između ostalog, da će se novčanom kaznom od 5.000 dinara do 50.000 dinara kazniti za prekršaj ovlašćeno službeno lice, u smislu ovog zakona, koje na zahtev organa koji vodi postupak besplatno ne ustupi podatke o kojima se vodi službena evidencija u roku od 15 dana ili drugom roku određenom zakonom.
Osim prekršajne, ovlašćeno službeno lice podleže i disciplinskoj odgovornosti (član 210. ZUP-a). Postupak disciplinske odgovornosti mogu i treba da zahtevaju ministarstvo nadležno za poslove državne uprave u vršenju nadzora nad primenom ovog zakona, ako i drugi organi uprave.
Na kom kontu treba planirati naknadu za odvodnjavanje?
Da li načelnici gradskih uprava koji nemaju svoje zamenike, mogu u slučaju odsutnosti, da ovlaste nekog od zaposlenih službenika da potpisuje akta iz njegove nadležnosti i u kojoj formi bi to ovlašćenje moglo da se uradi?
Članom 56. Zakona o lokalnoj samoupravi određeno je da načelnika opštinske uprave, odnosno uprave za pojedine oblasti postavlja opštinsko veće, na osnovu javnog oglasa, na pet godina. Načelnik može imati zamenika koji ga zamenjuje u slučaju njegove odsutnosti i sprečenosti da obavlja svoju dužnost. Zamenik načelnika se postavlja na isti način i pod istim uslovima kao načelnik.
Rukovodioce organizacionih jedinica u upravi raspoređuje načelnik.
Članom 56. stav 2. Zakona o zaposlenima u AP i JLS propisano je da kada načelnik uprave nije u mogućnosti da obavlja dužnost duže od 30 dana, Veće može postaviti vršioca dužnosti – službenika koji ispunjava utvrđene uslove za radno mesto službenika na položaju, koji će obavljati poslove načelnika uprave, najduže na tri meseca, bez sprovođenja javnog konkursa.
Dakle, na osnovu gore navedenih odredbi, možemo zaključiti da načelnik uprave može ovlašćenjem da odredi lice (zaposlenog) koje će ga menjati u odsutnosti i to ovlašćenje mora biti vremenski ograničeno i predmetno određeno odnosno mora se navesti namena tj. za koju oblast/posao će ga menjati. Ne može da ga menja u celosti jer bi tada obavljao funkciju zamenika, a zamenika ne određuje načelnik uprave, već po zakonu je propisan postupak i uslovi kako se on postavlja.
Da li rešenje o korišćenju godišnjeg odmora kada je u pitanju pomoćnik predsednika opštine donosi načelnik OU, imajući u vidu da je to radno mesto u sistematizaciji OU, u okviru posebne organizacione jedinice – kabineta predsednika opštine, a da je u pitanju funkcioner, odnosno postavljeno lice? Takođe, ko u drugom stepenu odlučuje o žalbi na rešenje, opet imajući u vidu da je u pitanju postavljeno lice i da samim tim žalbena komisija u ovom slučaju ne odlučuje u drugom stepenu?
U skladu sa čl. 58. Zakona o lokalnoj samoupravi, pomoćnike predsednika opštine postavlja i razrešava predsednik opštine. Dakle, on to čini svojim rešenjem. Pomoćnici predsednika opštine su funkcioneri, a u skladu sa čl. 4. Zakona o zaposlenima u AP I JLS za funkcionere u jedinicama lokalne samouprave, prava i dužnosti u ime poslodavca, vrši skupština grada, opštine ili gradske opštine, odnosno radno telo skupštine koje je utvrđeno statutom ili aktom skupštine kojim se uređuje nadležnost, sastav i organizacija radnih tela skupštine. Dakle, sve ostale akte vezane za radno-pravni status, izuzev rešenja kojim postavlja odnosno razrešava pomoćnika, a koje donosi predsednik opštine, donosi skupština opštine odnosno radno telo skupštine.
S obzirom da pomoćnici predsednika opštine ne spadaju u red službenika, žalbena komisija ne može da postupa po njihovim, eventualnim, žalbama, već prava, za koja smatraju da su im povređena mogu da zaštite pred nadležnim sudom.
Zakonom o besplatnoj pravnoj pomoći (“Sl. glasnik RS”, br. 87/18) uređena je oblast besplatne pravne pomoći za građane i način njenog ostvarivanja i pružanja. Navedenim zakonom propisana je dužnost jedinice lokalne samouprave da obrazuje službu pravne pomoći (član 26. stav 3.). Da li je potrebno da jedinica lokalne samouprave donosi opšti akt kojim bi uredila pružanje besplatne pravne pomoći ili je dovoljno da u okviru Gradske uprave bude obrazovana unutrašnja organizaciona jedinica – Služba besplatne pravne pomoći?
Donošenjem Zakona o besplatnoj pravnoj pomoći detaljno su propisani korisnici besplatne pravne pomoći i uslovi za ostvarivanje prava na besplatnu pravnu pomoć (član 4.). Pre donošenja pomenutog zakona, JLS su svojim odlukama propisivale uslove za ostvarenje prava na besplatnu pravnu pomoć, međutim, danas je to u potpunosti uređeno zakonom i nema prostora za dodatno propisivanje od strane JLS.
Važno je napomenuti da JLS moraju, pored pružanja pravne pomoći, da predvide u svojim sistematizacijama i poslove odlučivanja o zahtevu za pružanje pravne pomoći.
Koji je zakonski način kontrole i nadzora nad fakturama javnih preduzeća čiji je osnivač opština? U pitanju je situacija u kojoj javna preduzeća ispostavljaju fakture, kao nadzorni organ se javljaju radnici tog preduzeća koji na fakture stavljaju svoj poseban pečat i navode da imaju licence za vođenje nadzora. Ko, u takvoj situaciji, bi trebalo da vrši nadzor i stavlja potvrdu kontrole i ispravnosti faktura nad onim što radi javno preduzeće svojom mehanizacijom, a ko nad onim što rade privatne firme koje angažuju javna preduzeća?
Mogu se razlikovati dve situacije, ali u oba slučaja opština osniva JP za obavljanje određene komunalne delatnosti.
U prvom slučaju, JP obavlja komunalnu delatnost bez podizvođača, i u tom slučaju procedura naplate od strane JP bi trebalo da izgleda na sledeći način. JP fakturiše preduzete radove prema tarifniku na koji je data saglasnost skupštine opštine, a po prethodnoj saglasnosti i overi nadzornog organa, JP dostavlja fakturu nadležnom licu u opštinskoj upravi, koji u skladu sa Pravilnikom o organizaciji i sistematizaciji radnih mesta vrši kontrolu (finansijsku i dr.) preduzetih radova. Ono što je neobično u vašem slučaju jeste što JP kojem je povereno obavljanje komunalne delatnosti u isto vreme vrši nadzor nad izvođenjem sopstvenih radova, odnosno ne postoji eksterna kontrola izvedenih radova. Iako iz pitanja ne može da se zaključi o kojoj komunalnoj delatnosti je reč, smatramo da bi bilo poželjno da razdvojite ove dve funkcije, tako što biste nadzornu funkciju preneli drugom JP (ukoliko imate osnovano još jedno javno preduzeće koje ima potrebnu kadrovsku strukturu) ili da pomenutu uslugu nabavite na tržištu (outsourcing).
U drugom slučaju, ako JP angažuje podizvođače, situacija je malo drugačija. Kada javno preduzeće angažuje podizvođača za određene poslove, neophodno je da sprovede postupak javne nabavke sa predmerom radova ili vrstama usluge. Na osnovu sprovedene javne nabavke sa najpovoljnijim ponuđačem javno preduzeće zaključuje ugovor, čiji je sastavni deo ponuda u kojoj su iskazane, primera radi - vrste radova i jedinična cena ili vrsta usluge i jedinična cena. Podizvođač može sukcesivno da ispostavlja privremene situacije ili fakture za deo poslova, ako je tako ugovoreno ili da ispostavi konačnu situaciju ili fakturu po obavljenom poslu. Ako se radi o privremenoj ili konačnoj situaciji za izvedene radove, overu vrši ovlašćeno lice podizvođača, kao i nadzorni organ. Količine izvedenih radova moraju da odgovaraju količinama i vrstama radova koje su upisane u građevinski dnevnik koji se vodi na gradilištu za svaki dan rada. Tako dostavljena privremena situacija se proverava u službi javne nabavke i računovodstva javnog preduzeća, gde se vrši kontrola u skladu sa tenderskom dokumentacijom i ponudom podizvođača. Na osnovu overe odgovornih lica u ovim službama, sledi postupak plaćanja u rokovima propisanim zakonom ili ugovorom, naravno pod pretpostavkom da je sve u redu. Možda treba imati na umu da, i u ovom slučaju kada imamo podizvođače, poželjno je da opštinska uprava prati rad javnog preduzeća, pa samim tim i podizvođača kojem je poveren deo posla.
Da li Opštinska uprava, putem javne nabavke koju raspiše, može kupovati specijalna vozila za Dom zdravlja koji se nalazi u okviru Zdravstvenog centra. Ako može, na koji način ili koji je oblik prenosa u svojinu Doma zdravlja, odnosno Zdravstvenog centra?
Naime, članom 13. stav 4. Zakona o zdravstvenoj zaštiti predviđeno je sledeće:
„(4) Društvena briga za zdravlje na nivou jedinice lokalne samouprave može da obuhvati mere za obezbeđivanje i sprovođenje zdravstvene zaštite od interesa za građane na teritoriji jedinice lokalne samouprave, kojima se stvaraju uslovi za bolju dostupnost i pristupačnost u korišćenju zdravstvene zaštite na njenoj teritoriji u zdravstvenim ustanovama u javnoj svojini, a koji su viši od normativa, odnosno standarda propisanih ovim zakonom i propisima donetim za sprovođenje ovog zakona u pogledu prostora, opreme, kadra, lekova i medicinskih sredstava, koji se ne obezbeđuju pod uslovima propisanim zakonom kojim se uređuje zdravstveno osiguranje, kao i druga neophodna sredstva za rad zdravstvene ustanove kojima se postiže viši standard u obezbeđivanju zdravstvene zaštite.“
Ovo je zakonski osnov da JLS može da obezbedi sredstva za nabavku sanitetskog vozila i da ih prenese Zdravstvenom centru, ili da nabavi vozilo i da ga preda na korišćenje Zdravstvenom centru koji je na teritoriji te JLS.
Na koji način će JLS to učiniti nije predmet koji se uređuje odredbama ZoZZ.
Smatramo da bi najbolji način bio da se finansijska sredstva za ovu namenu prenesu Zdravstvenom centru koji će sprovesti javnu nabavku za kupovinu sanitetskog vozila.
Koje su nadležnosti sekretara Skupštine opštine, a koje šefa Skupštinskog odeljenja?
Članom 40. stav 1. Zakona o lokalnoj samoupravi ("Sl. glasnik RS", br. 129/2007, 83/2/14 (dr. zakon), 47/2018) propisano je da se sekretar skupštine stara o obavljanju stručnih poslova u vezi sa sazivanjem i održavanjem sednica skupštine i njenih radnih tela i rukovodi administrativnim poslovima vezanim za njihov rad.
Članom 41. Zakona o lokalnoj samoupravi propisano je da se način prirpeme, vođenje i rad sednice skupštine opštine i druga pitanja za rad skupštine uređuju Poslovnikom skupštine opštine.
Poslednjim izmenama i dopunama Zakona, član 31. je dopunjen odredbom kojom je propisano da je sekretar Skupštine odgovoran za blagovremeno dostavljanje obaveštenja, traženih podataka, spisa i uputstava odbornicima.
U skladu sa navedenim, važno je imati u vidu da je sekretar skupštine funkcioner, što znači da je njegov "opis posla" u potpunosti definisan Zakonom o lokalnoj samoupravi.
Upravo iz tog razloga smatramo da sekretar skupštine nije odgovoran za zakonitost odluka koje skupština usvoji. Takva odgovornost nije definisana ZLS, a i nije moguće zamisliti da jedna osoba može poznavati zakonsku regulativu u svim oblastima u kojima postoji nadležnost JLS. Za pripremu odluka je nadležna uprava, te samim tim odgovornost za zakonitost budućih odluka najviše je na obrađivačima odluka (kao i načelniku uprave koji je odredio lica odgovorna za izradu konkretne odluke), koji su, po pravilu, zaposleni u organizacionoj jedinici koja je nadležna za oblast koja se pravno uređuje.
Takođe, kada je reč o poslovima u vezi sa objavljivanjem odluka SO, smatramo da oni nisu u okviru redovnih poslova sekretara skupštine definisanih ZLS. Međutim, praksa pokazuje da u određenom broju JLS ove poslove zaista obavlja sekretar skupštine u skladu sa lokalnim odlukama o objavljivanju akata u kojima je sadržana obaveza sekretara skupštine da se stara o ovim poslovima. Ipak, u najvećem broju slučajeva, navedenim poslovima se bave zaposleni u upravi, najčešće u organizacionoj jedinici za skupštinske poslove.
Kao glavni razlog za uvođenje sekretara skupštine u ZLS, jeste činjenica da predsednik skupštine rukovodi radom skupštine, ali on često zbog nedostatka stručnog znanja ne može da rukovodi administrativnim poslovima vezanim za njen rad i uopšte se starati o obavljanju stručnih poslova u vezi za sazivanjem i održavanjem sednica skupštine i njenih radnih tela. Obzirom da je sam postupak koji reguliše rad skupštine veoma složen i formalan potrebna je stručnost da bi se obezbedio nesmetan i zakonit za rad predstavničkih organa.
Možemo zaključiti da se u skladu sa Zakonom o lokalnoj samoupravi pod poslovima sekretara skupštine podrazumevaju stručni i administrativni poslovi u vezi sa sazivanjem i održavanjem sednica skupštine i njenih radnih tela, kao i blagovremeno dostavljanje obaveštenja, traženih podataka, spisa i uputstava odbornicima.
Važno je istaći da se značaj sekretara skupštine ogleda prvenstveno u staranju o poštovanju procedure donošenja propisa i izbora organa, obzirom da povreda procedure može dovesti u pitanje zakonitost donete odluke, i u krajnjoj liniji i do njenog ukidanja ili poništaja.
Kada je reč o rukovodiocu organizacione jedinice koja je zadužena za skupštinske poslove, njegovi poslovi su opisani u Pravilniku o organizaciji i sistematizaciji radnih mesta, obzirom da je reč o izvršilačkom radnom mestu u skladu sa Zakonom o zaposlenima u AP i JLS. Iako svaka opština ima slobodu da organizuje svoje poslove na način koji smatra najsvrsishodnijim, možemo konstatovati da većina uprava ima ovo odeljenje koje, po pravilu, obavlja sledeće poslove: pružanje stručne i administrativno-tehničke podrške vezane za sazivanje i održavanje sednica skupštine, postupanje po zahtevu za slobodan pristup informacijama od javnog značaja, obrada i čuvanje izvornih akata o radu organa, stručni poslovi u vezi sa predstavkama i predlozima građana, priprema i ažuriranje informacija za potrebe internet prezentacije opštine, kao u uređenje i izdavanje službenog lista opštine/grada.
Da li su definisani ciljevi po radnim mestima za zaposlene u LPA, radi ocenjivanja?
Članom 133. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave predviđena je obaveza ocenjivanja službenika od strane rukovodioca. Takođe, članom 134. istog zakona, propisano je da se u pogledu cilja i predmeta ocenjivanja, vrste ocena, posledica ocenjivanja i drugih pitanja vezanih za ocenjivanje i kretanje u službi, koja nisu uređena ovim zakonom, shodno primenjuju propisi kojima se uređuje ocenjivanje državnih službenika.
Članom 4. Uredbe o ocenjivanju državnih službenika predviđeno je, između ostalog, da se ne ocenjuje službenik koji je u periodu za ocenjivanje iz bilo kojeg razloga radio manje od šest meseci i službenik koji je zasnovao radni odnos na određeno vreme.
Napominjemo, da je članom 3. Uredbe predviđeno da se službenik ocenjuje za period od 1. januara do 31. decembra, s tim što se rezultati postignuti u izvršavanju poslova radnog mesta i postavljenih ciljeva vrednuju kvartalno, da rukovodilac organa donosi najkasnije do kraja februara tekuće godine rešenje kojim određuje ocenu službeniku za prethodni period za ocenjivanje, a da se rešenje rukovodioca zasniva na izveštaju o ocenjivanju, koje priprema lice, koje je neposredno pretpostavljeno službeniku (ocenjivač) i na koji lice, koje je neposredno pretpostavljeno ocenjivaču stavlja svoj kontrolni potpis (kontrolor).
Takođe, članom 7. stav 1. Uredbe, propisano je da radne ciljeve utvrđuje ocenjivač posle razgovora sa službenikom, pre početka svakog perioda za ocenjivanje, a najkasnije 15 dana posle početka perioda za ocenjivanje.
Uredba o ocenjivanju drzavnih sluzbenika.pdf
Prirucnik o ocenjivanju sluzbenika u LS.pdf
Primer radnih ciljeva za inspektora.xlsx
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
U pitanju je obveznik koji ima više nepokretnosti, jednu od njih (stan) je otuđio 2001. godine, a nakon toga je preminuo. Stan se i dalje vodi na njega i sada naslednik podnosi zahtev za obnovu postupka. Kupac (koji je drugi po redu) kupio je taj stan 2005. godine i on je oporezovan sada 5 godina unazad. Da li se u ovoj situaciji primenjuje član 178. ZUP-a? Šta treba uraditi sa dugom za taj stan, za koji period se može otpisati?
Obveznik koji je stan otuđio 2001. godine nema više predmet oporezivanja za taj stan, od dana prodaje. To znači da su sva rešenja koja su doneta, a odnose se na utvrđenu obavezu nakon što to lice više nije poreski obveznik, neosnovano doneta – to lice više nije poreski obveznik za taj stan.
To što poreski organ nije imao saznanja o tome da je promenjen vlasnik nepokretnosti, a samim tim i poreski obveznik, ne može biti osnov za zaduženje tog lica, jer nema predmeta oporezivanja. Zato se u takvim slučajevimane bi trebalo striktno držati roka od 5 godina za ponavljanje postupka, jer ovde postoji obaveza koja je neosnovano utvrđena – odnosno lice i nije poreski obveznik (nije u pitanju visina obaveze već postojanje obaveze za taj stan).
Takođe, kako je obveznik preminuo, očigledno pre 2005. godine, to istovremeno znači da svakako ni po tom osnovu obaveza nije mogla biti utvrđena tom licu.
Za dug koji je osnovan (utvrđen zaključno sa 2001. godinom, kada je stan prodat), nastupila je apsolutna zastarelost, dok ostale obaveze treba stornirati kao neosnovane.
Kupac je zadužen pet godina unazad i to je jedino što je u ovoj situaciji moglo da se uradi.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.