Pitanja i odgovori
Na ovoj stranici SKGO objavljuje odgovore Stručne službe SKGO na pitanja koja iz lokalnih uprava dobija u vezi sa funkcionisanjem lokalne samouprave u različitim oblastima i sa primenom nadležnosti i poslova gradova i opština.
Da li se skretaru mesne zajednice može obračunavati l.d. i primenjivati koeficijenti kao postavljenom licu?Na osnovu čega jer ,,iskra" ne prepoznaje sekretara mz kao postavljeno lice?
Za obavljanje poslova Saveta mesne zajednice, mesna zajednica može da zaposli lice koje zasniva radni odnos u mesnoj zajednici, u skladu sa zakonom, odlukama Opštine i finansijskom planu mesne zajednice. U finansijskom planu mesne zajednice se posebno navodi razlog za zapošljavanje, da li je potrebno zapošljavanje lica na neodređeno ili određeno vreme ili putem drugog oblika radnog angažovanja, kao i ukupno potreban iznos sredstava za plate. Odluku o prijemu zaposlenog donosi Savet mesne zajednice. Zaposleni u mesnoj zajednici ne mogu biti istovremeno i članovi organa mesne zajednice.
Članom 3. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Službeni glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018, 114/2021, 92/2023) predviđeno je da je funkcioner izabrano, imenovano, odnosno postavljeno lice (osim službenika na položaju) u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave, odnosno u organima gradske opštine, kao i u službama i organizacijama koje oni osnivaju prema posebnom propisu.
S obzirom da Zakon o lokalnoj samoupravi niti drugi poseban zakon ne predviđa da je sekretar mesne zajednice postavljeno lice, a da to takođe nije predviđeno ni navedenim članom 3. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave, smatramo da sekretar mesne zajednice ne može imati status postavljenog lica.
Lice je bilo imenovano za v.d.direktora biblioteke 2016.godine. Posle toga je u dva puna mandata obavljala poslove direktora, oba puta posle sprovedenog javnog konkursa. Drugi mandat je prestao 2025.godine. Da li može ponovo biti imenovana za v.d.direktora?
Članom 17. Zakona o bibliotečko-informacionoj delatnosti ("Sl. glasnik RS", br. 52/2011 i 78/2021) predviđeno je između ostalod da bibliotekom rukovodi direktor i da direktora biblioteke imenuje i razrešava osnivač, na predlog upravnog odbora, a na osnovu prethodno sprovedenog javnog konkursa, na četiri godine, s mogućnošću da ponovo bude imenovan. U stavu 7. istog člana zakona se kaže da se sprovođenje konkursa i imenovanje direktora biblioteke, imenovanje vršioca dužnosti direktora, njegove nadležnosti i drugo, vrši na način i po postupku propisanim odredbama zakona kojim se uređuje oblast kulture.
U članu 37. Zakona o kulturi ("Sl. glasnik RS", br. 72/2009, 13/2016, 30/2016 - ispr., 6/2020, 47/2021, 78/2021 i 76/2023) se kaže da osnivač može imenovati vršioca dužnosti direktora ustanove, bez prethodno sprovedenog javnog konkursa, u slučaju kada direktoru prestane dužnost pre isteka mandata, odnosno kada javni konkurs za direktora nije uspeo. Vršilac dužnosti direktora može obavljati tu funkciju najduže jednu godinu. Isto lice ne može biti dva puta imenovano za vršioca dužnosti direktora iz stava 1. ovog člana. Vršilac dužnosti direktora mora da ispunjava uslove za izbor kandidata za direktora iz člana 36. stav 1. ovog zakona. Vršilac dužnosti direktora ima sva prava, obaveze i ovlašćenje direktora.
Dakle, u ovom konkretnom slučaju isto lice ne može biti ponovo imenovano za vršioca dužnosti direktora zbog ograničenja propisanog u članu 37. Zakona o kulturi da isto lice ne može biti dva puta imenovano za vršioca dužnosti direktora ustanove, u ovom slučaju biblioteke.
Da li će i za nas koji radimo u lokalnim samoupravama važiti isto što i za državne službenike vezano za ukidanje zvanja mlađi savetnik, sada trenutno ne važi a da li će za neko vreme i kod nas to da važi?
Da li u skladu sa Posebnim kolektivnim ugovorom za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave, zaposlena ostvaruje pravo na jubilarnu nagradu za 10 godina rada, ako je u Opštinskoj upravi provela 6 godina, a u turističkoj organizaciji čiji je osnoivač opština i koja je osnovana kao javna ustanova provela 4 godine u radnom odnosu?
Članom 50. Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 38/2019, 55/2020, 51/2022 i 44/2023) je propisano:
“Zaposleni ima pravo na jubilarnu novčanu nagradu u visini prosečne mesečne zarade po zaposlenom u Republici Srbiji prema objavljenom podatku organa nadležnog za poslove statistike, za poslednji mesec u prethodnoj kalendarskoj godini u odnosu na kalendarsku godinu u kojoj se jubilarna nagrada ostvaruje, s tim što se visina novčane nagrade uvećava za 30% i to:
1) Za 10 godina rada u radnom odnosu - u visini mesečne prosečne zarade,
2) Za 20 godina rada u radnom odnosu - u visini novčane nagrade iz tačke 1) ovog stava uvećane za 30%,
3) Za 30 godina rada u radnom odnosu - u visini novčane nagrade iz tačke 2) ovog stava uvećane za 30%,
4) Za 35 godina rada u radnom odnosu - u visini novčane nagrade iz tačke 3) ovog stava uvećane za 30%,
5) Za 40 godina rada u radnom odnosu - u visini novčane nagrade iz tačke 4) ovog stava uvećane za 30%.
Zaposleni ostvaruje pravo na jubilarnu nagradu za navršenih 10, 20, 30, 35 i 40 godina rada provedenih u radnom odnosu u državnom organu, organu autonomne pokrajine, odnosno jedinice lokalne samouprave, bez obzira na to u kom organu je zaposleni ostvarivao prava iz radnog odnosa.
U slučaju da je poslodavac preuzeo poslove i zaposlene od drugog poslodavca kao uslov za ostvarivanje prava na jubilarnu nagradu računaju se i godine rada u radnom odnosu kod prethodnog poslodavca.
Jubilarna nagrada se isplaćuje u roku od 30 dana od dana ostvarivanja ovog prava.
Zaposleni ima pravo na jubilarnu nagradu kod poslodavca, ako to pravo u kalendarskoj godini nije ostvario u drugom državnom organu, organu autonomne pokrajine ili jedinice lokalne samouprave u kojem je radio pre rada kod poslednjeg poslodavca.“
Dakle, pravo na jubilarnu nagradu u ovom konkretnom slučaju može se ostvariti samo za godine rada provedene u opštinskoj upravi, ne i za staž u turističkoj organizaciji jer ta ustanova nije organ opštine, bez obzira što je njen osnivač opština.
Da li se po novoj Uredbi o energetski ugroženom kupcu električne energije, licima koja su stekla status energetski ugroženog kupca električne energije, po nekom od osnova iz uredbe, a imaju i rešenje iz oblasti boračko-invalidske zaštite, može priznati i pravo na umanjenje od 1.000,00 din kao kotisniku boračko invalidske zaštite, pored već postojećeg popusta, odnosno, da li se umanjenje može priznati po dva osnova. Takođe, da li se pravo na dodatak za negu i pomoć po propisima PIO, uzima kao prihod od uticaja na pravo prilikom utvrđivanja statusa energetski ugroženog kupca električne energije
Prema članu 3. stav 1. Uredbe o energetski ugroženom kupcu električne energije, kriterijumi za sticanje statusa energetski ugroženog kupca propisani su alternativno, i to po osnovu:
- materijalnog položaja (tačka 1);
- ostvarenog prava na novčanu socijalnu pomoć, dečiji dodatak ili dodatak za pomoć i negu drugog lica (tačka 2);
- ostvarenog prava na penziju do i u visini propisanog iznosa (tačka 2a);
- ostvarenog statusa ili prava iz oblasti boračko-invalidske zaštite (tačka 2b);
- zdravstvenog stanja člana domaćinstva (tačka 3).
Iz navedene odredbe proizlazi da je za sticanje statusa energetski ugroženog kupca dovoljno ispunjenje jednog od propisanih osnova, uz ispunjenje formalnog uslova zaključenog ugovora o snabdevanju električnom energijom, odnosno evidentiranosti kod snabdevača kao krajnjeg kupca.
Član 3. stav 1. tačka 2b) Uredbe izričito propisuje da status energetski ugroženog kupca može ostvariti član domaćinstva koji ima prebivalište na teritoriji Republike Srbije i koji je ostvario:
- status borca,
- svojstvo vojnog invalida (ratnog ili mirnodopskog),
- status civilnog invalida rata,
- pravo na porodičnu invalidninu ili mesečno novčano primanje po propisima o boračko-invalidskoj zaštiti,
uz uslov da ima zaključen ugovor o snabdevanju električnom energijom na svoje ime, odnosno da je evidentiran kod snabdevača kao krajnji kupac. Iz navedene odredbe proizilazi da
status iz oblasti boračko-invalidske zaštite je samostalan i dovoljan osnov za sticanje statusa energetski ugroženog kupca, bez dodatnog dokazivanja prihoda ili imovnog stanja.
Pravo na dodatak za pomoć i negu drugog lica, ostvareno po propisima o penzijskom i invalidskom osiguranju, predstavlja namensku socijalnu naknadu koja je vezana za zdravstveno stanje korisnika i povećane troškove nege i pomoći.
Uredba o energetski ugroženom kupcu izričito prepoznaje ostvareno pravo na dodatak za pomoć i negu drugog lica kao poseban osnov za sticanje statusa energetski ugroženog kupca, što jasno ukazuje da se navedeni dodatak ne može tumačiti kao prihod koji bi imao negativan uticaj na ostvarivanje tog statusa. U tom smislu, dodatak za pomoć i negu ne predstavlja prihod u klasičnom smislu; ne služi obezbeđivanju opšte egzistencije i ne može biti osnov za isključenje ili umanjenje prava na status energetski ugroženog kupca.
U pogledu dozvoljenosti kumulacije prava, Uredba ne sadrži nijednu odredbu kojom se isključuje korišćenje drugih prava po posebnim propisima, ne propisuje zabranu kumulacije prava iz sistema energetske zaštite sa pravima iz sistema boračko-invalidske zaštite; ne uvodi pravilo izbora jednog prava („najpovoljnijeg prava“).
Na osnovu iznetog, mišljenje Stručne službe SKGO je da licima koja su stekla status energetski ugroženog kupca električne energije po nekom od osnova iz Uredbe, a koja istovremeno imaju priznato pravo iz oblasti boračko-invalidske zaštite, može se priznati i pravo na umanjenje iznosa od 1.000,00 dinara po osnovu boračko-invalidske zaštite, jer se radi o pravima koja se ostvaruju po različitim pravnim osnovima, a važeći propisi ne sadrže zabranu njihove kumulacije. Istovremeno, pravo na dodatak za pomoć i negu drugog lica, ostvareno po propisima o penzijskom i invalidskom osiguranju, ne smatra se prihodom koji utiče negativno na pravo na sticanje statusa energetski ugroženog kupca električne energije, već predstavlja indikator socijalne i zdravstvene osetljivosti korisnika.
Koje su sankcije za opštinske organe u slučaju izostanka odgovora, ili nepotpunog odgovora, na odbornička pitanja?
Članom 31. stav 3. Zakona o lokalnoj samoupravi propisano je da odbornik ima pravo da bude redovno obaveštavan o pitanjima od značaja za obavljanje odborničke dužnosti, kao i da na lični zahtev od organa i službi opštine dobije podatke koji su mu potrebni za rad. Stavom 4. istog člana propisano je da je za blagovremeno dostavljanje obaveštenja, traženih podataka, spisa i uputstava odgovoran sekretar skupštine opštine, a načelnik opštinske uprave, odnosno uprave za pojedine oblasti - kada se obaveštenje, traženi podatak, spis i uputstvo odnose na delokrug i rad opštinske uprave.
Nedavanje ili nepotpun odgovor predstavlja povredu zakona i osnov za nadzor zakonitosti od strane nadležnog ministarstva (MDULS). U tom slučaju sankcija može biti naložene mere za otklanjanje nezakonitosti, upozorenje organu, a u krajnjem slučaju: pokretanje postupka za raspuštanje skupštine ako se radi o sistemskom i trajnom kršenju zakona (izuzetno, ali postoji kao mehanizam).
Najčešči osnov je u povredi Poslovnika Skupštine, jer ovim aktom se uglavnom propisuje rok za odgovor (najčešće 7, 8 ili 15 dana), kao i da odgovor mora biti potpun i obrazložen. Ako odgovor izostane ili je formalan/nepotpun, predsednik skupštine može zahtevati hitno postupanje, naložiti dopunu odgovora, dok dbornik može tražiti, da se povreda konstatuje na sednici, unošenje u zapisnik. U tom slučaju sankcija bi bila javna konstatacija povrede Poslovnika.
Odredbama člana 82. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave propisan je redosled radnji pri popunjavanju radnih mesta službenika. Odredbama člana 187. stav 1. navedenog Zakona propisano je da se odredbe ovog zakona o premeštaju i raspoređivanju službenika shodno se primenjuju na nameštenike. Odredbama člana 73. Uredbe o sprovođenju internog i javnog konkursa za popunjavanje radnih mesta u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave propisano je da se javni konkurs sprovodi radi popunjavanja radnih mesta nameštenika na neodređeno vreme. Molim vas da mi dostavite mišljenje da li se za popunjavanje radnog mesta nameštenika sprovodi javni konkurs bez prethodno sprovedenog internog konkursa?
Član 83. stav 1. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Službeni glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 114/2021, 92/2023) predviđa da se radi popunjavanja izvršilačkog radnog mesta sprovodi interni konkurs. Dalje se u članu 84. istog zakona kaže da na internom konkursu mogu da učestvuju službenici zaposleni na neodređeno vreme u svim organima, službama i organizacijama iz člana 1. st. 1. i 2. ovog zakona kod poslodavca koji oglašava interni konkurs. Pravo učešća na internom konkursu imaju službenici u istom zvanju ili službenici koji ispunjavaju uslove za napredovanje u zvanje u koje je razvrstano radno mesto koje se popunjava.
Dakle, na internom konkursu mogu da učestvuju isključivo službenici u radnom odnosu na neodređeno vreme.
Član 73. Uredbe o sprovođenju internog i javnog konkursa za popunjavanje radnih mesta u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 107/2023) predviđa da se javni konkurs sprovodi radi popunjavanja radnih mesta nameštenika na neodređeno vreme.
Dakle, popunjavanje radnog mesta nameštenika vrši se sprovođenjem javnog konkursa, bez prethodno sprovedenog internog konkursa.
Da li službeniku, dipl.ekonomisti, raspoređenom na poslovima evidencije upisa imovine i stambene poslove, mogu da budu dodeljeni i poslovi procene uticaja na životnu sredinu?
Članom 32. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Službeni glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017 ... 92/2023) predviđeno je da je službenik dužan da prihvati odgovarajuće radno mesto na koje je prema odredbama ovog zakona trajno ili privremeno premešten.
Odgovarajuće radno mesto jeste ono radno mesto čiji se poslovi rade u istom zvanju kao poslovi radnog mesta sa koga se službenik premešta i za koje službenik ispunjava sve uslove (član 113. istog zakona).
Dakle, ukoliko službenik ispunjava uslove određenog radnog mesta i rukovodilac organa odluči da ga premesti na to radno mesto, službenik je dužan da taj premeštaj prihvati.
Koje pravne mehanizme odbornik može pokrenuti kada skupština lokalne samouprave odluke donosi prekoračenjem zakonima definisanih rokova, poput izbora novog saziva lokalne izborne komisije, odluke o završnom računu i budžetu i krši zakon postavljanjem istog lica više puta na funkciju v. d. direktora javnog preduzeća/ustanove?
U kontekstu pravnog sistema Republike Srbije, odbornik ima više pravnih i političko-pravnih mehanizama kada skupština jedinice lokalne samouprave ne donosi odluke u zakonskim rokovima ili donosi odluke suprotno zakonu.
Postoje određeni mehanizmi unutar skupštine JLS, kao što su odbornička pitanja i zahtevi za objašnjenje. Pravni osnov za to daje Zakon o lokalnoj samoupravi i Poslovnik Skupštine JLS. Stoga, odbornik može postaviti odborničko pitanje predsedniku skupštine, predsedniku opštine/gradonačelniku ili opštinskom veću, zahtevati pisano obrazloženje zašto odluka nije doneta u zakonskom roku, na osnovu kog pravnog osnova se isto lice više puta imenuje za vršioca dužnosti i sl. Pored odborničkog pitanja, jedan od mehanizama unutar skupštine JLS je i inicijativa za stavljanje tačke na dnevni red, pri čemu odbornik (ili grupa odbornika) može: podneti predlog odluke ili zahtevati dopunu dnevnog reda (npr. izbor lokalne izborne komisije, završni račun, budžet). Ako se predsednik skupštine ogluši to je relevantna činjenica za nadzor viših organa.
Mogući su i nadzorni mehanizmi izvan JLS, pre svega obraćanje Ministarstvu državne uprave i lokalne samouprave. Pravni osnov za to daje Zakon o lokalnoj samoupravi (nadzor nad zakonitošću rada organa JLS), te odbornik može podneti inicijativu za vršenje nadzora nad zakonitošću rada skupštine. U tom slučaju, nadležno ministarstvo može: upozoriti skupštinu, naložiti otklanjanje nezakonitosti, predložiti Vladi dalje mere. Ovaj mehanizam je posebno relevantan kod neizbora organa u zakonskim rokovima i ponavljanih v. d. imenovanja bez zakonskog osnova.
Ako skupština duže vreme ne obavlja zakonom poverene poslove (budžet, završni račun, izbor organa), moguće je obraćanje Vladi Republike Srbije, pri čemu Vlada može upozoriti skupštinu ili raspustiti skupštinu i imenovati privremeni organ (krajnja mera). Pravni osnov daje Zakon o lokalnoj samoupravi – mere Vlade prema JLS. Ovaj mehanizam se koristi u težim i trajnim povredama zakonitosti.
Postoji i sudska zaštita zakonitosti, koja se ogleda u pokretanju upravnog spora pred Upravnim sudom, te odbornik može podneti inicijativu ili tužbu (zavisno od pravnog akta) protiv: pojedinačne odluke (npr. odluka o imenovanju v. d.), ili zbog „ćutanja uprave“ ako odluka nije doneta u zakonskom roku. Pravni osnov daje Zakon o upravnim sporovima i ovo je posebno snažno sredstvo kod višestrukog imenovanja istog lica za v. d. direktora, što je u suprotnosti sa zakonima koji uređuju JP i ustanove. Takođe, ako je problem u statutu, odluci o osnivanju JP/ustanove, ili aktu kojim se „zaobilazi“ zakon, može se pokrenuti postupak za ocenu zakonitosti pred Upravnim sudom.
Prisutni su i kontrolni i antikorupcijski mehanizmi. Naime, ako se radi o nedonošenje završnog računa, ako postoje saznanja o budžetskim nepravilnostima, nezakonita imenovanja koja proizvode finansijske posledice, odbornik se može obratiti Državnoj revizorskoj instituciji i podneti inicijativu za reviziju.
Ako se ponavljanim v.d. imenovanjima izigrava zakon, omogućava trajno zadržavanje funkcije, može se podneti prijava Agenciji za sprrečavanje korupcije zbog povrede principa zakonitosti i odgovornosti.
Ako nezakonit rad skupštine utiče na prava građana, proizvodi pravnu sigurnost postoji mogućnost da se odbornik obrati Zaštitniku građana (ombudsmanu), a Zaštitnik građana može dati preporuku i javno upozoriti na nezakonitost.
Da li će ovaj predlog zakona o ukidanju mladjih savetnika važiti i za nas koji radimo u lokalnoj samoupravi ili ne.
Da li u slucaju poveravanja obavljanja poslova gradu, konkretno inspekcijskih poslova, republika zadrzava pravo da i ona obavlja te poslove na nivou grada ili ne?
Prema članu 2. stav 1. Zakona o inspekcijskom nadzoru, inspekcijski nadzor je posao državne uprave koji, pored organa državne uprave, mogu vršiti i organi autonomne pokrajine i jedinica lokalne samouprave, kada im je to povereno zakonom. Iz ove odredbe proizlazi da je inspekcijski nadzor po svojoj pravnoj prirodi državni posao, bez obzira na to koji ga organ faktički obavlja.
Prema članu 4. stav 3. Zakona, ovaj zakon se neposredno primenjuje i na inspekcijski nadzor koji, kao povereni posao državne uprave, vrše organi jedinica lokalne samouprave. Time se jasno pravi razlika između: izvorne nadležnosti grada I poverene nadležnosti, u kojoj grad ne postupa kao samostalan nosilac vlasti, već kao produžena ruka države. Poveravanje posla ne znači prenos suverenog ovlašćenja, već samo delegiranje izvršenja.
Ključna odredba za predmetno pitanje je član 12. stav 12. Zakona o inspekcijskom nadzoru, kojim je propisano: „Koordinaciju poslova inspekcijskog nadzora iz delokruga republičke inspekcije poverenih autonomnoj pokrajini i jedinici lokalne samouprave, primenom ovlašćenja u vršenju nadzora nad radom propisanih zakonom kojim se uređuje državna uprava, vrši republička inspekcija.“ To znači da Republika zadržava hijerarhijski i funkcionalni odnos prema inspekcijskim poslovima koji su povereni gradu; republička inspekcija ima pravo da nadzire zakonitost, stručnost i celishodnost rada gradske inspekcije; poveravanje poslova ne isključuje nadležnost Republike, već samo uvodi dodatni nivo vršenja posla.
Prema članu 49. stav 1. Zakona, inspektor je samostalan u radu u granicama ovlašćenja utvrđenih zakonom. Međutim, ova samostalnost odnosi se na pojedinačne upravne radnje, ne isključuje nadzor Republike nad poverenim poslovima i ne može se tumačiti kao isključenje prava Republike da interveniše kada je to potrebno radi zakonite i jedinstvene primene propisa.
Na osnovu navedenih odredaba Zakona o inspekcijskom nadzoru, mišljenje Stručne službe SKGO je da su inspekcijski poslovi po svojoj pravnoj prirodi poslovi državne uprave, bez obzira na to da li ih neposredno vrši republički organ ili su povereni gradu. Poveravanje obavljanja inspekcijskih poslova gradu ne isključuje nadležnost Republike Srbije, niti znači da Republika gubi pravo da se stara o izvršavanju tih poslova. Republika Srbija, putem nadležnog ministarstva i republičke inspekcije, zadržava pravo da vrši inspekcijski nadzor i na teritoriji grada, i to: kroz stručni i hijerarhijski nadzor nad radom gradske inspekcije, kroz davanje obaveznih uputstava i instrukcija, kao i kroz neposredno postupanje u skladu sa zakonom, naročito u slučajevima nezakonitog ili neefikasnog postupanja gradskih inspektora. Stoga, poveravanje inspekcijskih poslova gradu ne isključuje niti suspenduje pravo Republike da i sama obavlja inspekcijske poslove, već predstavlja model podeljenog vršenja državne nadležnosti, uz zadržavanje krajnje odgovornosti Republike za zakonitu i jedinstvenu primenu propisa.
Moje pitanje se odnosi na uslove za postavljenje načelnika ili zamenika načelnika opštinske uprave. Konkretno, da li se u delu koji propisuje 5 godina iskustva u struci, podrazumeva 5 godina radnog iskustva u pravnoj struci, ili se podrazumeva pet godina radnog iskustva na poslovima sa sedmim stepenom obrazovanja. Podrazumeva se da kandidat u trenutku javljanja na konkurs mora da ima obrazovanje pravnika.
Član 68a. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave predviđa da se pod radnim iskustvom u struci u smislu odredaba ovog zakona podrazumeva radno iskustvo na poslovima u okviru zahtevane vrste i stepena stručne spreme, odnosno obrazovanja koje se zahteva za radno mesto čije poslove službenik obavlja.