Questions and answers
On this page, SKGO publishes answers from the SKGO Expert Service to questions received from local administrations about the functioning of local self-government and the responsibilities of cities and municipalities.
Poreski obveznik - pravno lice XX d.o.o je dostavilo zahtev za preknjižavanje uplata sa računa prihod od zakupa - 742152 na račun - boravišna taksa 714552. Vođenje analitike oba računa nije u nadležnosti lokalne poreske administracije. Obveznik je na zahtevu upisao pozive na broj svog preduzeća, ali uvidom u izvod Uprave za trezor stoji pogrešan PIB. Da li lokalna poreska administracija može da izvrši preknjižavanje sredstava tom preduzeću, ako je dao izjavu da je u nalogu za uplatu greškom upisao pogrešan PIB?
Članom 28. Pravilnika o uslovima i načinu vođenja računa za uplatu javnih prihoda i raspored sredstava sa tih računa ("Sl. glasnik RS", br. 16/16 … 19/2021), propisano je:
„Povraćaj više ili pogrešno uplaćenih javnih prihoda obveznika, vrši Uprava za trezor na teret računa za uplatu javnih prihoda, u skladu sa članom 60. Zakona o budžetskom sistemu ("Službeni glasnik RS", br. 54/09, 73/10, 101/10, 101/11, 93/12, 62/13, 63/13 - ispravka, 108/13, 142/14, 68/15 - dr. zakon i 103/15).
Povraćaj javnih prihoda iz stava 1. ovog člana, Uprava za trezor vrši na osnovu rešenja Poreske uprave, lokalne poreske administracije, odnosno drugog akta nadležnog organa.
Za sve više ili pogrešno uplaćene javne prihode obveznika, za koje u koloni 8 Priloga 1 nije upisana reč: "PU" ili "LPA", odnosno za koje analitiku uplata ne vodi Poreska uprava ili lokalna poreska administracija, nadležni organ po čijem nalogu je izvršeno plaćanje izdaje potvrdu obvezniku da sredstva nisu, odnosno neće biti iskorišćena po svojoj nameni. Obveznik dostavlja original potvrdu, original naloga za uplatu ili izvod - kao dokaz o izvršenoj uplati, i zahtev za povraćaj više ili pogrešno uplaćenog javnog prihoda Poreskoj upravi - nadležnoj filijali, odnosno lokalnoj poreskoj administraciji.
Na osnovu navedene dokumentacije Poreska uprava - nadležna filijala, odnosno lokalna poreska administracija donosi rešenje za povraćaj više ili pogrešno uplaćenih javnih prihoda, i isto dostavlja Upravi za trezor na izvršenje.“
Shodno navedenom, poreski obveznik, pravno lice XX d.o.o, uz zahtev za preknjižavanje mora u svemu da postupi po navedenom članu Pravilnika, dakle da uz zahtev za preknjižavanje podnese potrebnu dokumentaciju. Za postupanje po zahtevu poreski organ mora da poseduje kompletnu dokumentaciju, a ključan dokument za postupanje LPA je potvrda da sredstva nisu i neće biti iskorišćena po svojoj nameni i da se sredstva mogu vratiti odnosno preknjižiti.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Poreski obveznik je bio u reprogramu poreskog duga, ali mu je usled nepoštovanja istog ukinuto pravo na odloženo plaćanje poreskih obaveza i doneto mu je rešenje o ukidanju. Poreski obveznik je na sopstvenu inicijativu podneo zahtev za reprogram poreskog duga, a kome nije prethodila dobijena opomena od strane poreskog organa. Da li se nakon donošenja rešenja o ukidanju reprograma, odmah donosi rešenje o prinudnoj naplati (reprogram je bio bez sredstava obezbeđenja) ili se prvo poreskom obvezniku šalje opomena? Da li se u konkretnom slučaju, dužnik obaveštava i prinudno mu se naplaćuju samo dugovanja - koja su ušla u reprogram ili ukupna dugovanja - akontacije koje su u međuvremenu dospele za naplatu?
U sporazumu, odnosno u rešenju o odlaganju plaćanja dugovanog poreza obavezno se unosi upozorenje poreskom dužniku da će, ako odloženi dug ne plaća u rokovima iz sporazuma, odnosno rešenja, ili ukoliko u periodu za koji je odloženo plaćanje dugovanog poreza ne izmiri tekuću obavezu, osim u slučaju ako je podneo zahtev za odlaganje plaćanja te tekuće obaveze, nadležni poreski organ po službenoj dužnosti poništiti sporazum, odnosno ukinuti rešenje i odmah pristupiti naplati, koja će se, vodeći računa o efikasnosti naplate, naplatiti iz datog sredstva obezbeđenja, odnosno u postupku prinudne naplate poreskog duga, saglasno odredbama člana 74. stav 7. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji.
Ako se dospeli, a neplaćeni poreski dug naplaćuje iz sredstva obezbeđenja naplate, ne donosi se rešenje o prinudnoj naplati, već se samo obaveštava poreski obveznik da će se pristupiti prinudnoj naplati dospelog, a neplaćenog poreskog duga iz datih sredstava obezbeđenja naplate u skladu sa zakonom.
Za poreske dužnike kojima je odobreno odlaganje plaćanja dugovanog poreza za koje prema Zakonu o poreskom postupku i poreskoj administraciji ne treba zahtevati sredstvo obezbeđenja niti ispunjenje uslova iz Uredbe o bližim uslovima za odlaganje plaćanja poreskog duga u skladu sa članom 74. stav 6. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji, u rešenju o odlaganju plaćanja dugovanog poreza obavezno se unosi upozorenje poreskom dužniku da će, ako odloženi dug ne plaća u rokovima iz rešenja, ili ukoliko u periodu za koji je odloženo plaćanje dugovanog poreza ne izmiri tekuću obavezu, osim u slučaju ako je podneo zahtev za odlaganje plaćanja te tekuće obaveze, nadležni poreski organ po službenoj dužnosti ukinuti rešenje i dospeli, a neplaćeni poreski dug naplatiti u postupku prinudne naplate nad obveznikom, saglasno odredbama člana 74. stav 9. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji. Prinudna naplata se sprovodi iz predmeta prinudne naplate propisanih članom 84. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji.
Prema navedenom, nakon donošenja rešenja o ukidanju rešenja o odlaganju plaćanja dugovanog poreza donosi se obaveštenje, kao poreski akt kojim se poreski obveznik obaveštava o daljem toku postupka naplate. Bez obzira da li je doneto rešenje o odlaganju plaćanja dugovanog poreza na rate sa sredstvom obezbeđenja ili bez sredstva obezbeđenja, nakon donošenja rešenja o ukidanju rešenja o odlaganju plaćanja ne donosi se opomena, već se obaveštenjem poreski obveznik obaveštava da će se otpočeti postupak prinudne naplate u skladu sa zakonom.
Kada su pitanju poreski obveznici iz člana 74. stava 6. ZPPPA, pravilno bi bilo da se u postupku prinudne naplate prvo naplati dug koji je bio u postupku odlaganja, a da se zatim izda opomena za dug koji je nastao nakon perioda za koji je bilo odobreno odlaganje plaćanja, dakle dospele neplaćene obaveze .
Ukoliko se u postupku prinudne naplate (jednim rešenjem) naplaćuju obaveze koje su bile u postupku odlaganja plaćanja i dospele tekuće obaveze, smatramo da poreski organ može da izda opomenu za dospele tekuće obaveze, a da se u obrazloženju rešenja o prinudnoj naplati detaljno, po periodima, obrazloži dug koji se naplaćuje, a uzimajući u obzir da je i rešenjem o ukidanju rešenja o odlaganju plaćanja poreskom obvezniku ostavljena mogućnost žalbe i da je to rešenje postalo konačno.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Lokalna poreska administracija se u toku donošenja rešenja prinudne naplate (blokada računa) za fizička lica susrela sa nekoliko problema. Poreski obveznik ima više računa u više različitih banaka. Rešenja o blokadi su urađena za svaki račun pojedinačno, i istovremeno je poslato poslovnim bankama informacija o blokadi. U konkretnoj situaciji, desilo se da je prva banka odmah skinula iznos iz rešenja i blokirala račun, a da poreski organ nije stigao da pošalje dopise ostalim bankama i obavesti ih da ne bi došlo do duple blokade, odnosno da ne skidaju isti iznos sa računa poreskog obveznika koji se vodi kod njih. Poreski organ je međuvremenu poslao dopise ostalim bankama, o obustavi postupka prinudne naplate, ali pojedine banke su već skinule iznose duga, a dug je namiren. Kako da postupa poreski organ u konkretnoj situaciji, da li u tom slučaju ostaviti obveznike u pretplati? Na koji način proveriti koja banka je od svih poslovnih banaka, kojima su poslata rešenja o prinudnoj naplati za istog obveznika skinula iznos duga i izvršila blokadu? Šta raditi u slučaju kada poslovne banke niti blokiraju, niti skidaju iznose duga, niti obaveštavaju poreski organ o postupku blokade?
Kada se sprovodi postupak prinudne naplate iz sredstava na tekućem računu poreskog obveznika - fizičkog lica, nakon dobijanja podataka od NBS u kojim poslovnim bankama poreski dužnik ima otvorene račune, potrebno je navedenim poslovnim bankama obratiti se zahtevom za dostavu podatke o stanju na računima, dinarskim i deviznim, kao i podacima o promenama na istim u poslednjih 6. meseci, a pozivajući se na odredbe člana 74. stav 4. tačka 5) Zakona o platnim uslugama.
Nakon dostavljanja podataka od strane poslovnih banaka i analizom podataka utvrđuje se u kojoj poslovnoj banci će se izvršiti prinudna naplata za predmetni dug i dostavlja joj se rešenje. Prema navedenom, ako se utvrdi da su prilivi u jednoj banci dovoljni za naplatu dugovanja ili je već stanje sredstava na računu takvo da se može odmah naplatiti, dostavlja se rešenje samo toj banci. Prinudna naplata se vrši u onoj meri u kojoj se pokriva dugovani iznos poreza i sporednih poreskih davanja, a u skladu sa članom 81. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji.
Ukoliko je rešenje o prinudnoj naplati poslato u više banaka, a naplaćen je dug po rešenju o prinudnoj naplati, bankama se ne dostavljaju dopisi o obustavi postupka prinudne naplate, već rešenja o obustavi postupka prinudne naplate u skladu sa članom 80. ZPPPA.
Koja banka je izvršila rešenje i „skinula“ sredstva sa računa fizičkog lica na račun javnog prihoda može se utvrditi uvidom u izvod, pri čemu može se desiti da će sve banke postupiti po prijemu rešenja o prinudnoj naplati, ukoliko na računu ima sredstava, i iz tog razloga značajna je prethodna analiza raspoloživih podataka, a postupak se mora svakodnevno pratiti.
U vezi pitanja šta se radi u slučaju kad poslovne banke niti blokiraju, niti skidaju iznose , niti obaveštavaju poreski organ o postupku izvršenja rešenja, upućujemo na primenu odredbi člana 95. stav 7. ZPPPA, u kome je propisano, da radi obezbeđenja naplate poreza i sporednih poreskih davanja posle početka postupka prinudne naplate iz novčanih sredstava sa računa poreskog obveznika ustanovljava se privremena mera obezbeđenja naplate potraživanja. Obezbeđenje naplate potraživanja u prinudnoj naplati iz novčanih sredstava – je zabrana otuđenja, opterećenja i raspolaganja sredstvima iz drugih prihoda na tekućem računu poreskog obveznika, i sadrži nalog banci da pod datumom i tačnim vremenom prijema rešenja izvrši ovu privremenu meru u skladu sa odredbama zakona kojim se uređuje platni promet, a koji se odnosi na prinudnu naplatu sa računa klijenta, kao i da odmah obustavi izmirenje novčanih obaveza koje obveznik nad kojim se sprovodi postupak prinudne naplate ima prema trećim licima, i po drugom osnovu u skladu sa zakonom, osim za plaćanja koja su izuzeta zakonom.
Dakle, dostavljanjem rešenja o prinudnoj naplati banka ustanovljava privremenu meru na računu poreskog obveznika, tako da sredstva koja budu stigla na račun iskoristiće se za naplatu poreskog duga po rešenju, a ne za druge namene. Ukoliko se rešenje ne sprovodi , dopisom je potrebno obratiti se banci, i ukoliko je potrebno za utvrđivanje tačnog stanja, ponovo zatražiti promet na predmetnom računu, što bi moglo i da posluži kao dokaz za primenu odredbi člana 96a, stav 9. ZPPPA, odnosno da se poreski dug može naplatiti sa računa banke, ako se utvrdi da je banka postupala suprotno nalozima iz rešenja, kao razloge neizvršavanja rešenja.
U skladu sa članom 10. ZPPPA uređuje se postupak povraćaja više ili pogrešno plaćenog poreza i sporednih poreskih davanja. Shodno navedenom, smatramo da ne bi trebalo ostaviti sredstva na računima koja su neosnovano naplaćena (pretplata), a o čemu je potrebna i saglasnost poreskog obveznika.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Poreski obveznik - pravno lice ima veći iznos poreskog duga prema JLS (uglavnom po osnovu naknade za korišćenje građevinskog zemljišta), a koji (dug) nije zastareo, s obzirom da je bio u postupku prinudne naplate, odlaganja, a vođen je i postupak pred Upravnim sudom. JLS ima udeo u akcijama u tom preduzeću i to iznosu od 80%. Za dug prema JLS, prema stanju u evidenciji lokalne poreske administracije, dužnik će podneti zahtev Vladi RS za konverziju u skladu sa članom 67. stav 4. tačka 3 Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji. Da li je moguće pokrenuti ovaj postupak, odnosno da li je moguća konverzija potraživanja JLS, kao poverioca, u udeo u kapitalu, po konverziji, u preduzeću u kome već ima udeo u akcijama?
Shodno članu 67. stav 4. tačka 3 poreska obaveza se može namiriti konverzijom potraživanja po osnovu poreza u trajni ulog Republike u kapitalu poreskog obveznika, na način i po uslovima koje propiše Vlada Republike Srbije.
Danom namirenja poreske obaveze putem konverzije poreskog potraživanja u trajni ulog u kapitalu poreskog obveznika smatra se dan kada je Vlada donela akt o konverziji u skladu sa članom 68. ZPPPA.
Uzimajući u obzir odredbe člana 146. Zakona o privrednim društvima, kojim je propisano povećanje osnovnog kapitala pretvaranjem (konverzijom) potraživanja prema društvu u osnovni kapital, odredbe člana 67. ZPPPA, kao i odredbe člana 2a ZPPPA kojim je propisano da se ovaj zakon primenjuje i na izvorne javne prihode jedinice lokalne samouprave, koja te prihode utvrđuje, naplaćuje i kontroliše u javnopravnom odnosu, kao i na sporedna poreska davanja po tim osnovama, uključujući i izvorne javne prihode koje jedinice lokalne samouprave utvrđuju, naplaćuju i kontrolišu u postupcima u kojima donose poreske upravne akte, kao i druge akte u upravnom postupku, smatramo da bi najcelishodnije bilo da uputite zahtev za mišljenje Ministarstvu finansija, Sektoru za fiskalni sistem, u vezi primene zakonskog okvira za vašu konkretnu poreskopravnu situaciju.
Pogledaj/preuzmi:
Mišljenje Ministarstva finansija.pdf koje se odnosi na namirenje poreske obaveze putem konverzije
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Da li raskid Ugovora o radu, zaposlenog i isplatioca zarade, proizvodi posledice na pravnu sudbinu rešenja o prinudnoj naplati novčanih sredstava sa računa poreskog dužnika - isplatioca zarade?
Predmeti prinudne naplate propisani su članom 84. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji , i to:
Naplata poreza i sporednih poreskih davanja, u postupku prinudne naplate, sprovodi se na:
1) novčanim sredstvima poreskog obveznika;
2) novčanim potraživanjima poreskog obveznika;
2a) zaradi, odnosno naknadi zarade, odnosno penziji, kao i na drugim vrstama prihoda na tekućim računima fizičkih lica, u delu koji nije izuzet od izvršenja prema zakonu kojim se uređuje izvršenje i obezbeđenje;
3) nenovčanim potraživanjima i drugim pravima poreskog obveznika;
4) gotovom novcu i hartijama od vrednosti;
4a) štednim ulozima;
5) pokretnim stvarima;
6) nepokretnostima.
Prinudna naplata iz novčanih potraživanja, propisana je članom 96. ZPPPA, na sledeći način:
Prinudna naplata iz novčanih potraživanja poreskog obveznika izvršava se na osnovu rešenja iz člana 92. stav 2. ovog zakona.
Rešenjem iz stava 1. ovog člana nalaže se dužniku poreskog obveznika da svoj dug namiri uplatom na uplatni račun javnih prihoda po dospelosti potraživanja.
Ako dužnik iz stava 2.ovog člana ne izvrši plaćanje, po dospelosti, Poreska uprava vrši prinudnu naplatu iz novčanih sredstava sa računa dužnika poreskog obveznika, u skladu sa članom 95. ovog zakona.
Odredbe člana 96a ZPPPA propisuju i prinudnu naplatu poreza i sporednih poreskih davanja iz zarade, naknade zarade, odnosno penzije, kao i na drugim vrstama prihoda na tekućim računima poreskog obveznika i izvršava se na osnovu rešenja iz člana 92. stav 2. ovog zakona.
Rešenjem iz stava 1. ovog člana određuje se zaplena na određenom delu zarade, naknade zarade, odnosno penzije, i nalaže isplatiocu ovih prihoda da prilikom svake isplate tih prihoda, počev od prve naredne isplate od prijema rešenja iz stava 1. ovog člana, pa sve do potpune naplate poreza i sporednih poreskih davanja, vrši obustavu na zaradi, naknadi zarade, odnosno penziji i uplatu obustavljenog iznosa na propisani uplatni račun javnih prihoda.
Isplatilac zarade, naknade zarade, odnosno penzije, je dužan da postupa po nalogu iz rešenja iz stava 2. ovog člana.
Isplatilac zarade, naknade zarade, odnosno penzije, je dužan da obavesti nadležni poreski organ o promenama od uticaja na izvršenje rešenja iz stava 2. ovog člana, najkasnije u roku od pet dana od dana nastanka promene.
Ako isplatilac zarade, naknade zarade, odnosno penzije, ne obustavi i ne uplati iznos zarade, naknade zarade, odnosno penzije, na kome se sprovodi prinudna naplata, na propisani uplatni račun javnih prihoda, u roku iz stava 2. ovog člana, Poreska uprava vrši prinudnu naplatu iz novčanih sredstava sa računa isplatioca, u skladu sa članom 95. ovog zakona.
Odredbe člana 79. ZPPPA uređuju prekid postupka prinudne naplate, na sledeći način:
Postupak prinudne naplate prekida se:
1) ako Poreska uprava pokrene stečajni postupak protiv poreskog obveznika u smislu člana 112. ovog zakona;
2) ako Poreska uprava odobri odlaganje plaćanja poreza iz člana 73., odnosno člana 74b ovog zakona;
3) ako se utvrdi postojanje greške kod obračuna poreske obaveze koja ima za rezultat niži porez, do ispravke utvrđivanja;
4) u slučaju iz člana 147. st. 2. i 6. ovog zakona.
Postupak prinudne naplate može se prekinuti ako, po isteku roka iz člana 71. stav 2. ovog zakona, poreski obveznik podnese zahtev za odlaganje naplate, pod uslovima iz člana 73. , odnosno člana 74b ovog zakona.
U slučaju iz st. 1. i 2. ovog člana, Poreska uprava donosi zaključak o prekidu postupka prinudne naplate, koji se dostavlja i organizaciji koja sprovodi prinudnu naplatu sa računa.
Prekid iz st. 1. i 2. ovog člana ne utiče na založno pravo, ni na uvećanje poreskog duga.
Obustava postupka prinudne naplate, uređena je članom 80. ZPPPA, na sledeći način:
Postupak prinudne naplate obustavlja se:
1) ako je poreska obaveza poništena;
2) ako poreski obveznik naknadno plati dugovanu obavezu, uključujući nastale troškove i iznos uvećanja poreskog duga.
U slučaju iz stava 1. ovog člana založno pravo prestaje, u skladu sa ovim zakonom, mere unovčavanja se ukidaju i imovina vraća poreskom obvezniku.
U slučaju iz stava 1. ovog člana Poreska uprava izdaje rešenje o obustavi postupka prinudne naplate, koje se dostavlja i organizaciji koja sprovodi prinudnu naplatu sa računa.
U konkretnom slučaju smatramo da je pravilno postupljeno kada je zbog neizvršenja rešenja od strane isplatioca zarade, doneto rešenje o prinudnoj naplati iz novčanih sredstava sa računa isplatioca, saglasno odredbama člana 95. ZPPPA.
Rešenje o prinudnoj naplati iz novčanih sredstava poreskog obveznika proizvodi pravno dejstvo od dana dostavljanja organizaciji nadležnoj za prinudnu naplatu do dana namirenja obaveze, odnosno dana poništenja rešenja u skladu sa članom 95. stav 6. ZPPPA.
Uzimajući u obzir da je rešenje o prinudnoj naplati sa računa isplatioca, konačno, pravosnažno i izvršno i da saglasno navedenom zakonodavnom okviru nema uslova ni za prekid ni za obustavu postupka prinudne naplate, rešenje koje je dostavljeno na izvršenje Narodnoj banci Srbije će se i izvršavati sa računa poslodavca (sada bivšeg). Shodno tome, raskid ugovora o radu nakon dostavljanja rešenja o prinudnoj naplati na izvršenje nije činjenica koja može da utiče na prekid postupka prinudne naplate.
Protiv pravosnažnih i konačnih rešenja dozvoljeni su posebni slučajevi uklanjanja i menjanja rešenja, koji su propisani u skladu sa članovima 175-185. Zakonom o opštem upravnom postupku.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Poreski obveznik u svom vlasništvu poseduje dva objekta za stanovanje i to na istoj adresi (kuća i letnja kuhinja, dve kuće i slično). Da li poreski obveznik može da ostvari pravo na poreski kredit na oba objekta, a koji se nalaze na istoj adresi? Da li su objekti - kupatilo, kuhinja ili bilo koja druga prostorija u objektu koji nije primarni za stanovanje uslov za oslobadjanje poreza na taj objekat ili ni u jednom slučaju nije pravilno poreskog obveznika osloboditi plaćanja na drugi objekat na istoj adresi?
Prema članu 13. Zakona o porezu na imovinu, pravo na umanjenje utvrđenog poreza na imovinu ostvaruje obveznik poreza na imovinu na prava na zgradi ili stanu u kojem stanuje što podrazumeva da, prema evidencijama koje (saglasno propisima o ličnoj karti, odnosno prebivalištu) vode nadležni organi, nema prebivalište na drugoj adresi.
Ako se na istoj adresi nalazi više stambenih objekata za koje je obveznik poreza na imovinu isto fizičko lice, to lice pravo na poreski kredit − umanjenje utvrđenog poreza, može ostvariti za jedan od tih objekata i to onaj u kome obveznik stanuje.
Pogledaj/preuzmi:
Mišljenje Ministarstva finansija 4/2015.pdf (strana 55 pod tačkom 7v)
Mišljenje Ministarstva finansija 2/2016.pdf (strana 132 pod tačkom 3b)
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Da li se može objasniti i objaviti model založne izjave u postupku upisa hipoteke kao sredstva obezbeđenja plaćanja?
Pored sačinjavanja i potpisivanja zapisnika o usaglašavanju stanja duga sa poreskim obveznikom na određeni dan, sa kojim se traži odlaganje plaćanja dugovanog poreza, lokalna poreska administracija je u obavezi da javnom beležniku dostavi i obaveštenje u formi dopisa kojim se javni beležnik obaveštava da se kao sredstvo obezbeđenja naplate dugovanog poreza prihvata hipoteka na konkretnoj nepokretnosti, iznos ukupnog duga koji se obezbeđuje i broj rata na koji se odlaže plaćanje dugovanog poreza.
Odredbama člana 22. stav 1. Zakonom o postupku upisa u katastar nepokretnosti i vodova, javni beležnik po službenoj dužnosti dostavlja Službi za katastar nepokretnosti ispravu koja predstavlja pravni osnov za upis promene u katastru u roku od 24 časa od trenutka sastavljanja, potvrđivanja, odnosno overavanja javno beležničke isprave u skladu sa članom 23. istog zakona. U postupku odlaganja plaćanja dugovanog poreza to je „založna izjava“.
Shodno navedenom, lokalna poreska administracija nakon dostavljanja obaveštenja za javnog beležnika o prihvatanju ponuđenog sredstva obezbeđenja (hipoteke na nepokretnosti poreskog obveznika ili jemca koji je vlasnik imovine) ne podnosi zahtev za upis hipoteke Službi za katastar nepokretnosti, jer se ista upisuje dostavljanjem javnobeležničkog zapisa, čiji je sastavni deo „založna izjava“ od strane javnog beležnika, RGZ Katastru nepokretnosti, po službenoj dužnosti.
Prema navedenom, zalažnu izjavu, sačinjava javni beležnik i sastavni je deo javnobeležničkog zapisa.
Prepis lista nepokretnosti, nakon upisane hipoteke po osnovu odlaganja plaćanja dugovanog poreza, je dokaz koji se obezbeđuje u spisima predmeta ili od poreskog obveznika ili po službenoj dužnosti uvidom i štampanjem lista nepokretnosti iz podataka RGZ, preko e- šaltera.
Pogledaj/preuzmi:
Primer obaveštenja koje se uz zapisnik o usaglašavanju dostavlja javnom beležniku..doc
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Poreskom obvezniku je utvrđena obaveza poreza na imovinu za period 2015-2020. godina na osnovu podataka iz Katastra nepokretnosti, stambeno-poslovna zgrada (posebni delovi zgrade su stanovi i poslovni prostori-lokali). U izvodu iz lista nepokretnosti je za navedene nepokretnosti upisano sledeće: „Način utvrđivanja kor.pov.: iz upotrebne dozvole, Vrsta tereta: Zabeležba, građevinska ili upotrebna dozvola su izdate u postupku legalizacije i Republika Srbija ne garantuje za stabilnost i sugornost objekta. Datum upisa: jun 2012.“ Poreski obveznik je podneo zahtev za poništenjem rešenja navodeći da su pojedini stanovi i lokali neuslovni, bez priključka na struju i slično, i da poreska obaveza nije ni nastala pre 2019. godine. Da li je moguće poništiti rešenje kojim je utvrđena poreska obaveza iz navedenih razloga, imajući u vidu da je izdata upotrebna dozvola? Kakva su iskustva sa upotrebnim dozvolama izdatim u procesu legalizacije, bez provere uslovnosti odnosno sa zabeležbom u listu nepokretnosti da Republika Srbija ne garantuje za stabilnost i sigurnost objekta. Na koji način utvrditi porez za objekat koji nije završen, nije priključen na mreže komunalne infrastrukture, nije izvršena završna obrada zidova i podova, a izdata je upotrebna dozvola u postupku legalizacije?
Nastanak poreske obaveze uređen je članom 10. Zakona o porezima na imovinu koji propisuje da obaveza po osnovu poreza na imovinu nastaje najranijim od sledećih dana: danom sticanja prava na koje se porez na imovinu plaća u skladu sa članom 2. stav 1. i članom 2a ovog zakona, danom uspostavljanja državine kad se porez plaća na državinu, danom početka korišćenja, danom osposobljavanja, danom izdavanja upotrebne dozvole, odnosno danom omogućavanja korišćenja imovine na drugi način” (član 10. stav 1. Zakona o porezu na imovinu).
Zakonom o legalizaciji objekta (Sl. glasnik RS broj 95/13, 117/2014), u skladu sa članom 4. pod legalizacijom se podrazumeva naknadno izdavanje građevinske i upotrebne dozvole za objekat, odnosno deo objekta koji je izgrađen, odnosno rekonstruisan ili dograđen bez građevinske dozvole, odnosno koji se koristi bez upotrebne dozvole.
Ako zgrada ima upotrebnu dozvolu, to znači da je ona izgrađena po propisima, da poseduje opremu koja je proverena i funkcionalna, kao i da poseduje sve saglasnosti nadležnih organa da su građevinski radovi, vodovod i kanalizacija, elektroinstalacije i sve ostalo izvedeni na dozvoljen način i prošli su sva neophodna testiranja.
Zakonom nije propisano da se kod nastanka poreske obaveze u slučaju da postoji upotrebna dozvola, proverava kako je ona izdata, koji uslovi su ispunjeni i slično, u postupku je važno da upotrebna dozvola kao dokument postoji.
Prema odredbama Zakona o ozakonjenju objekta (Sl. glasnik Rs broj: 96/2015…81/2020-odluka US) propisano je da danom pravnosnažnosti rešenja o ozakonjenju stiču uslovi za upis prava svojine u javnoj knjizi o evidenciji nepokretnosti i pravima na njima, odnosno za odgovarajući upis u katastar vodova, koje se po službenoj dužnosti dostavlja organu nadležnom za poslove državnog premera i katastra, u roku od tri dana od dana pravnosnažnosti rešenja o ozakonjenju (član 36. Zakona o ozakonjenju objekata). Nastanak poreske obaveze određuje se u svakom konkretnom slučaju primenom odredbi člana 10. Zakona o porezima na imovinu.
Poništavanje rešenja uređeno je Zakonom o opštem upravnom postupku u skladu sa odredbama člana 183. i nije u nadležnosti prvostepenog organa , osim ukoliko se rešenje poništava u postupku po žalbi, u skladu sa članom 163. ZUP.
Rešenja o utvrđivanju obaveze su pravosnažna i konačna i kao takva mogu se menjati (poništavati i ukidati) samo primenom odredbi Zakona o opštem upravnom postupku, i to u skladu sa članovima 175-185.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Da li je oslobođeno plaćanja poreza - Javno preduzeće Autobuska stanica sa registrovanom šifrom delatnosti 5221 – Uslužne delatnosti u kopnenom saobraćaju u skladu sa članom 12. stav 1. tačka 11 Zakona o porezima na imovinu, kao i članom 2. stav 3. tačka 5 Zakona o komunalnim delatnostima? Ovo preduzeće prijavilo je sledeće: peroni sa nadstrešnicama, zgrada biletarnice, restoran sa sanitarnim čvorom, računarski centar, dolazni peron, kao i kancelarijski deo gde se obavljaju poslovi administracije. Da li su preduzeća koja obavljaju komunalne delatnosti oslobođena plaćanja poreza za sve nepokretnosti koje poseduju, odnosno koja su u njihovom vlasništvu, kao što je restoran, kancelarije, ostave, a koje nemaju direktne veze sa samom komunalnom delatnošću?
Zakonom o porezima na imovinu, članom 12. stav 1. tačka 11 propisano je poresko oslobođenje za objekte, odnosno delove objekata koji u skladu sa propisima neposredno služe za obavljanje komunalnih delatnosti, pod uslovom da nisu ustupljeni drugom licu uz naknadu, pri čemu to ustupanje u toku 12 meseci, neprekidno ili sa prekidima, traje duže od 183 dana.
Članom 4. Zakona o komunalnim delatnostima, propisano je da se komunalnim objektima smatraju građevinski objekti sa uređajima, instalacijama i opremom, sama postrojenja, uređaji i instalacije i drugi objekti koji služe za proizvodnju komunalnih proizvoda i pružanje komunalnih usluga korisnicima, kao i uređeno građevinsko zemljište i druga dobra u opštoj upotrebi koja se koriste za obavljanje komunalne delatnosti.
Prema Zakonu o komunalnim delatnostima , u skladu sa čanom 2., komunalne delatnosti su:
1) snabdevanje vodom za piće;
2) prečišćavanje i odvođenje atmosferskih i otpadnih voda;
3) proizvodnja, distribucija i snabdevanje toplotnom energijom;
4) upravljanje komunalnim otpadom;
5) gradski i prigradski prevoz putnika;
6) upravljanje grobljima i sahranjivanje;
6a) pogrebna delatnost;
7) upravljanje javnim parkiralištima;
8) obezbeđivanje javnog osvetljenja;
9) upravljanje pijacama;
10) održavanje ulica i puteva;
11) održavanje čistoće na površinama javne namene;
12) održavanje javnih zelenih površina;
13) dimničarske usluge;
14) delatnost zoohigijene.
Član 3. istog zakona propisuje da je gradski i prigradski prevoz putnika, kao komunalna delatnost, prevoz putnika unutar naseljenih mesta ili između naseljenih mesta koja se nalaze na teritoriji jedinice lokalne samouprave, koji obuhvata javni linijski prevoz autobusom, trolejbusom, tramvajem, metroom, žičarom, putničkim brodom, skelom i čamcem za privredne svrhe, kao i obezbeđivanje mesta za ukrcavanje i iskrcavanje putnika (stanica, stajališta i plutajućih objekata za pristajanje plovila koja vrše prevoz putnika u domaćoj linijskoj plovidbi i sl. kao saobraćajnih objekata koji se koriste u tim vidovima prevoza).
Na osnovu navedenog smatramo da nema osnova da se primenom člana 12. stav 1. tačka 11 Zakona o porezima na imovinu ostvari pravo na poresko oslobođenje od poreza na imovinu na objekte koji ne služe neposredno za obavljanje komunalne delatnosti gradskog i prigradskog prevoza, u konkretnom slučaju to su: restorani, kancelarije, ostave i slično. Shodno navedenom, komunalnim objektima ne mogu se smatrati administrativne i upravne zgrade pravnih lica koja obavljaju komunalne delatnosti, jer ti objekti nisu neposredno namenjeni za obavljanje komunalne delatnosti. Poresko oslobođenje se u konkretnom slučaju može ostvariti na primer za perone sa nadstrešnicama, zgradu biletarnice, dolazni peron.
Napominjemo da sama pretežna šifra delatnosti ne opredeljuje poresku obavezu i pravo na poresko oslobođenje.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Da li se za storniranje neosnovano utvrđenih poreskih obaveza primenjuje član 176. Zakona o opštem upravnom postupku - ponavljanje postupka ili član 23. stav 1. tačka 3 Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji? U konkretnom slučaju, poreski obveznik je preminuo, međutim nije blagovremeno odjavljen u poreskom knjigovodstvu.
Pojam stranke u poreskom postupku uređen je članovima 10 - 14. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji, kao i odrebama članova 44 - 55. Zakona o opštem upravnom postupku.
Ponavljanje postupka je poseban slučaj uklanjanja i menjanja rešenja i uređen je članovima 176 - 182. Zakona o opštem upravnom postupku i odnosi se na konačna rešenja na koje stranka više ne može da izjavi žalbu. Nije predviđeno da se ponavljanjem postupka u konkretnoj upravnoj (poreskoj) stvari ispravljaju učinjeni propusti.
Odredbe člana 23. ZPPPA uređuju „prestanak poreske obaveze“, dakle dospele obaveze koja je osnovano utvrđena poreskom obvezniku.
Smrću poreskog obveznika prestaje njegova poreska obaveza. Poresku obavezu preminulog lica ispunjavaju naslednici, u okviru vrednosti nasleđene imovine i u srazmeri sa udelom pojedinog naslednika, u momentu prihvatanja nasledstva.
Ispunjenje poreske obaveze u slučaju smrti fizičkog lica uređena je odredbama člana 22. ZPPPA.
Svi postupci u odnosu na preminulo fizičko lice se obustavljaju danom smrti u skladu sa članom 45. Zakona o opštem upravnom postupku. Poreska akta koja su doneta nakon smrti poreskog obveznika (koji danom smrti gubi svojstvo poreskog obveznika), doneta su neosnovano i potrebno je u poreskom računovodstvu stornirati neosnovano utvrđene obaveze po donetim rešenjima.
Storno neosnovanih zaduženja na umrlo lice, treba izvršiti ne po zahtevu njegovog naslednika, već po službenoj dužnosti jer taj obveznik ne postoji od dana smrti i danom smrti on je prestao da bude poreski obveznik, ne postoji predmet oporezivanja.
Pored toga za dug preminulog lica, po osnovu obaveza koje se odnose na period do dana smrti (ako taj dug postoji), potrebno je razmotriti pitanje eventualne apsolutne zastarelosti.
Prenos salda duga sa umrlog lica na naslednika vrši se za dugove za koje nije nastupila apsolutna zastarelost (po službenoj dužnosti), a ako se naslednik pozove na relativnu zastarelost tada se taj dug prenosi na naslednika u visini vrednosti nasleđene imovine. Prestanak po podnetom zahtevu utvrđuje se na ime naslednika, kao poreskog obveznika.
Shodno navedenom, porez se ne može utvrđivati i plaćati na umrlo lice. U prilogu primer forme rešenja o storniranju neosnovano utvrđenih zaduženja.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Republički fond za penzijsko i invalidsko osiguranje je izvršavajući rešenje o prinudnoj naplati od penzije prebacio na račun poreza na imovinu – poreskom organu, određeni iznos. Nakon toga podnet je zahtev za povraćaj dela uplaćenog novca, sa obrazloženjem da je poreski obveznik (primalac penzije) preminuo, smatrajaći da su u preplati u iznosu od 900 dinara, za period od 29.04. - 30.04.2021. godine. Da li Republički fond PIO u konkretnoj situaciji može da se javi kao ovlašćeni podnosilac zahteva za povraćaj novca, imajući u vidu da je obveznik preminuo i da ostavinska rasprava još nije završena?
Članom 12. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji propisani su poreski obveznici i drugi poreski dužnici. Poreski dužnik je fizičko ili pravno lice, kao i fond koje duguje određenu radnju iz poreskopravnog odnosa iz člana 10. ovog zakona.
Poreski obveznik je poreski dužnik koji je obavezan da plati porez, odnosno sporedno poresko davanje.
Drugi poreski dužnici su:
1) poreski jemac koji odgovara za plaćanje obveznikovog poreskog duga, za slučaj da poreski obveznik taj dug ne plati o dospelosti;
2) isplatilac prihoda poreskom obvezniku (u daljem tekstu: poreski platac) koji je dužan da obračuna i po odbitku plati propisani porez na taj prihod, u ime i za račun poreskog obveznika, na odgovarajući uplatni račun;
3) poreski posrednik koji je dužan da sa računa poreskog dužnika (poreskog obveznika ili poreskog placa) na osnovu njihovog naloga za prenos sredstava obustavi i po odbitku uplati utvrđeni porez, u svoje ime, a za račun poreskog obveznika, odnosno poreskog placa, na odgovarajući uplatni račun;
4) ostala pravna i fizička lica, kao i fond koja duguju kakvu radnju iz poreskopravnog odnosa iz člana 10. ovog zakona.
Poreski obveznici i drugi poreski dužnici (u daljem tekstu: poreski obveznici) stranke su u poreskom postupku.
Ispunjenje poreske obaveze propisano je članom 19. ZPPPA.
Ispunjenje poreske obaveze sastoji se u plaćanju, o dospelosti, dugovanog iznosa poreza.
Poresku obavezu:
1) ispunjava poreski obveznik neposredno;
2) ispunjava drugo lice, kada je ovim zakonom ili drugim poreskim zakonom propisano da je odgovorno za ispunjenje poreske obaveze poreskog obveznika;
3) može da ispuni drugo lice koje prema poreskom zakonu nije odgovorno za ispunjenje poreske obaveze.
Poreski obveznici - pravna lica, preduzetnici ili fizička lica, kao i fond koja obavljaju delatnost, čiji su računi u trenutku plaćanja blokirani radi izvršenja prinudne naplate kod organizacije nadležne za prinudnu naplatu, mogu međusobne novčane obaveze izmirivati i ugovaranjem promene poverioca, odnosno dužnika u određenom obligacionom odnosu (asignacija, cesija i dr.), isključivo radi ispunjenja obaveza po osnovu javnih prihoda na koje se primenjuje ovaj zakon.
Prinudna naplata iz novčanih potraživanja u skladu sa članom 96. ZPPPA, propisuje da se prinudna naplata iz novčanih potraživanja poreskog obveznika izvršava se na osnovu rešenja iz člana 92. stav 2. ovog zakona.
Rešenjem iz stava 1. ovog člana nalaže se dužniku poreskog obveznika da svoj dug namiri uplatom na uplatni račun javnih prihoda po dospelosti potraživanja.
Ako dužnik iz stava 2.ovog člana ne izvrši plaćanje, po dospelosti, Poreska uprava vrši prinudnu naplatu iz novčanih sredstava sa računa dužnika poreskog obveznika, u skladu sa članom 95. ovog zakona.
Prinudna naplata poreza i sporednih poreskih davanja iz zarade, naknade zarade, odnosno penzije, kao i na drugim vrstama prihoda na tekućim računima poreskog obveznika u skladu sa članom 96a ZPPPA izvršava se na osnovu rešenja iz člana 92. stav 2. ZPPPA.
Rešenjem iz stava 1. ovog člana određuje se zaplena na određenom delu zarade, naknade zarade, odnosno penzije, i nalaže isplatiocu ovih prihoda da prilikom svake isplate tih prihoda, počev od prve naredne isplate od prijema rešenja iz stava 1. ovog člana, pa sve do potpune naplate poreza i sporednih poreskih davanja, vrši obustavu na zaradi, naknadi zarade, odnosno penziji i uplatu obustavljenog iznosa na propisani uplatni račun javnih prihoda.
Isplatilac zarade, naknade zarade, odnosno penzije, je dužan da postupa po nalogu iz rešenja iz stava 2. ovog člana.
Isplatilac zarade, naknade zarade, odnosno penzije, je dužan da obavesti nadležni poreski organ o promenama od uticaja na izvršenje rešenja iz stava 2. ovog člana, najkasnije u roku od pet dana od dana nastanka promene.
Ako isplatilac zarade, naknade zarade, odnosno penzije, ne obustavi i ne uplati iznos zarade, naknade zarade, odnosno penzije, na kome se sprovodi prinudna naplata, na propisani uplatni račun javnih prihoda, u roku iz stava 2. ovog člana, Poreska uprava vrši prinudnu naplatu iz novčanih sredstava sa računa isplatioca, u skladu sa članom 95. ovog zakona.
Prema članu 258. Zakonu o izvršenju i obezbeđenju, izvršenje na penziji može se sprovesti do njene trećine.
Izvršenje na penziji koja ne prelazi iznos prosečne penzije prema poslednjem objavljenom podatku Republičkog fonda za penzijsko i invalidsko osiguranje, može se sprovesti do njene četvrtine.
Izvršenje na penziji čija visina ne prelazi najniži iznos penzije može se sprovesti do njene desetine.
Shodno navedenom, u konkretnom slučaju imajući u vidu da je PIO fond stranka u postupku u smislu da se pojavljuje kao dužnik poreskog dužnika i da je Zakonom o izvršenju i obezbeđenju određen iznos koji se može obustaviti od penzije, prilikom isplate na ime prinudne naplate, a da je smrću poreskog obveznika (28.04.2021. godine) taj iznos korigovan, s obzirom da je izvršen konačni obračun penzije sa danom smrti, mora korigovati i deo od penzije koja se može koristiti za prinudnu naplatu. U konkretnom slučaju fond PIO može da podnese zahtev za povraćaj jer prema navedenim članovima ZPPPA, ima status stranke u poreskom postupku i u odnosu na izvršenu isplatu penzije od strane fonda PIO, jeste izvršena uplata koja ne odgovara ograničenjima prema Zakonu o izvršenju i obezbeđenju. Dug koji ostane na kartici poreskog obveznika će se naplaćivati prema ostavinskom rešenju, od naslednika srazmerno vrednosti nasleđene imovine.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.
Poreski obveznik poseduje parcelu od 2 hektara u gradskom području, koja je obuhvaćena planom generalne regulacije i razvrstana je kao građevinsko zemljište u katastru. Planskim dokumentom je predviđena namena park - šuma (izletnički deo, prostor za fizičku rekreaciju, trim staze, mini golf, sportska i dečija igrališta ) pod obaveznom izradom urbanističkog projekta za park-šume. Tu parcelu poreski obveznik je upisao u registar poljoprivrednog gazdinstava, sa napomenom da je koristi u poljoprivredne svrhe - zasad deteline, a pozivajući se na Odluku o uslovima pod kojim se neizgrađeno zemljište razvrstava u poljoprivredno. Terenskom kontrolom je utvrđeno da je parcela zarasla u običan korov i travu. Da li poreski obveznik može u gradskom području upisati te parcele u poljoprivredno gazdinstvo? Na koji način i koju vrstu zemljišta koristiti prilikom obračuna poreza na imovinu?
Zakonom o porezima na imovinu, članom 6b, propisano je da kod razvrstavanja nepokretnosti pojedini pojmovi imaju sledeće značenje:
1) "građevinsko zemljište" je vrsta zemljišta koje je kao takvo definisano zakonom kojim se uređuju planiranje i izgradnja,
2) "poljoprivredno zemljište" je vrsta zemljišta koje je kao takvo definisano zakonom kojim se uređuje korišćenje poljoprivrednog zemljišta.
Zakonom o planiranju i izgradnji propisano u članu 82., da građevinsko zemljište jeste zemljište koje je određeno zakonom ili planskim dokumentom za izgradnju i korišćenje objekata, kao i zemljište na kojem su izgrađeni objekti u skladu sa zakonom. Član 83. istog zakona dalje propisuje da se građevinsko zemljište koristi prema nameni određenoj planskim dokumentom, na način kojim se obezbeđuje njegovo racionalno korišćenje, u skladu sa zakonom. Stupanjem na snagu planskog dokumenta kojim je promenjena namena zemljišta u građevinsko zemljište, vlasnici tog zemljišta stiču prava i obaveze propisane ovim zakonom i podzakonskim aktima donetim na osnovu zakona, bez obzira na činjenicu što organ nadležan za upis na nepokretnostima i pravima na njima nije sproveo promenu u javnoj knjizi o evidenciji nepokretnosti i prava. Građevinsko zemljište kome je namena promenjena u skladu sa stavom 2. ovog člana, može se koristiti i u druge svrhe, do privođenja zemljišta planiranoj nameni.
U skladu sa Zakonom o poljoprivrednom zemljištu, poljoprivredno zemljište jeste zemljište koje se koristi za poljoprivrednu proizvodnju (njive, vrtovi, voćnjaci, vinogradi, livade, pašnjaci, ribnjaci, trstici i močvare) i zemljište koje se može privesti nameni za poljoprivrednu proizvodnju.
Zakonom o porezima na imovinu, članom 6a stav 4. propisano je da jedinica lokalne samouprave može odlukom propisati da se neizgrađeno građevinsko zemljište na njenoj teritoriji, koje se koristi isključivo za gajenje biljaka, odnosno sadnog materijala, odnosno šuma, za svrhu utvrđivanja osnovice poreza na imovinu razvrstava u poljoprivredno, odnosno u šumsko zemljište. Odluka iz stava 4. ovog člana primenjivaće se kod utvrđivanja poreza na imovinu za poresku godinu ako je doneta i objavljena do 30. novembra tekuće godine, na način na koji se objavljuju opšti akti jedinice lokalne samouprave koja ju je donela i objavila na njenoj internet strani.
Članom 33. stav 3. Zakona o porezima na imovinu propisano je da nadležni poreski organ utvrđivanje poreza vrši na osnovu podataka iz poreske prijave, poslovnih knjiga poreskog obveznika, podataka iz evidencija nadležnih organa i drugih podataka kojima taj organ raspolaže, a od značaja su za utvrđivanje poreske obaveze.
Shodno tome, ukoliko se smatra da priloženi dokazi nisu dovoljni za primenu odredbi člana 6a, kojim je definisano da se neizgrađeno građevinsko zemljište koje se koristi isključivo za gajenje biljaka, odnosno sadnog materijala, odnosno šuma za svrhu utvrđivanja osnovice poreza na imovinu razvrstava u poljoprivredno, odnosno u šumsko zemljište, i ukoliko je JLS donela odluku da se neizgrađeno građevinsko zemljište može razvrstati u poljoprivredno ili šumsko, što je zakonski okvir za razvrstavanje nepokretnosti kod utvrđivanja poreza na imovinu, dokazi se mogu zahtevati od poreskog obveznika ili pribaviti po službenoj dužnosti. U vezi sa tim, dokazivanje u poreskom postupku uređeno je odredbama člana 51. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji.
Ukoliko je obavljen uviđaj na terenu, i ovi podaci se koristi kao dokaz kod utvrđivanja poreza na imovinu, potrebno je da sačiniti zapisnik o izvršenom uviđaju u smislu dokaza i biće sastavni deo spisa predmeta za dalji postupak.
Stranica sa pitanjima i odgovorima iz oblasti rada lokalne poreske administracije organizuje se kroz saradnju projekta „Institucionalna podrška SKGO-treća faza“ koji sprovodi SKGO i programa „Reforma poreza na imovinu“ koji sprovodi HELVETAS, a koje podržava Švajcarska Vlada.