Pitanja i odgovori
Na ovoj stranici SKGO objavljuje odgovore Stručne službe SKGO na pitanja koja iz lokalnih uprava dobija u vezi sa funkcionisanjem lokalne samouprave u različitim oblastima i sa primenom nadležnosti i poslova gradova i opština.
Odredbom čl. 19. st. 2. Uredbe o državnom stručnom ispitu predviđeno je da su lica iz čl. 7. ove uredbe dužna da podnesu zahtev za polaganje državnog stručnog ispita, narednog dana od dana isteka roka za podnošenje prijave na javni konkurs za popunjavanke položaja u JLS, u skladu sa propisima o zaposlenima u AP i JLS. Zakonom o zaposlenima u AP i JLS predviđeno je da je službenik, koji je u radnom odnosu na neodređeno vreme, dužan da ima položen državni stručni ispit. Pravilnikom o organizaciji i sistematizaciji radnih mesta, jedan od uslova za položaj-načelnik uprave, je položen državni stručni ispit. Kada kandidat koji je podneo prijavu na javni konkurs, a nema položen državni stručni ispit, dostavlja dokaz da je podneo prijavu ili dokaz da je položio državni stručni ispit? Da li je prijava o podnetom zahtevu za polaganje državnog stručnog ispita dovoljna konkursnoj komisiji?
Članom 50. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018 - dr. zakon i 86/2019 - dr. zakon) je predviđeno sledeće:
„Na položaj u autonomnoj pokrajini može biti postavljeno lice koje ima stečeno visoko obrazovanje iz odgovarajuće naučne oblasti u odnosu na delokrug organa, službe ili organizacije, na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 240 ESPB bodova, master akademskim studijama, master strukovnim studijama, specijalističkim akademskim studijama, specijalističkim strukovnim studijama, odnosno na osnovnim studijama u trajanju od najmanje četiri godine ili specijalističkim studijama na fakultetu, položen državni stručni ispit i najmanje pet godina radnog iskustva u struci.
Za načelnika uprave, koja je obrazovana kao jedinstveni organ, može biti postavljeno lice koje ima stečeno visoko obrazovanje iz naučne oblasti pravne nauke na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 240 ESPB bodova, master akademskim studijama, master strukovnim studijama, specijalističkim akademskim studijama, specijalističkim strukovnim studijama, odnosno na osnovnim studijama u trajanju od najmanje četiri godine ili specijalističkim studijama na fakultetu, položen državni stručni ispit i najmanje pet godina radnog iskustva u struci.
Za načelnika uprave za pojedine oblasti, kada je prema posebnom zakonu, gradska odnosno opštinska uprava organizovana u više uprava, može biti, pored lica iz stava 1. ovog člana, postavljeno lice koje ima stečeno visoko obrazovanje iz odgovarajuće naučne oblasti u odnosu na delokrug uprave, na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 240 ESPB bodova, master akademskim studijama, master strukovnim studijama, specijalističkim akademskim studijama, specijalističkim strukovnim studijama, odnosno na osnovnim studijama u trajanju od najmanje četiri godine ili specijalističkim studijama na fakultetu, položen državni stručni ispit i najmanje pet godina radnog iskustva u struci.
Na radno mesto službenika na položaju u sekretarijatu Gradske uprave grada Beograda, može biti, pored lica iz stava 2. ovog člana, postavljeno lice koje ima stečeno visoko obrazovanje iz odgovarajuće naučne oblasti u odnosu na delokrug sekretarijata, na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 240 ESPB bodova, master akademskim studijama, master strukovnim studijama, specijalističkim akademskim studijama, specijalističkim strukovnim studijama, odnosno na osnovnim studijama u trajanju od najmanje četiri godine ili specijalističkim studijama na fakultetu, položen državni stručni ispit i najmanje pet godina radnog iskustva u struci.
Zamenik načelnika uprave se postavlja na isti način i pod istim uslovima kao načelnik“.
S obzirom na navedeno, uslovi za postavljenje službenika na položaju su određeni samim zakonskim odredbama, između ostalog, i u pogledu položenog državnog stručnog ispita.
Međutim, za konkretno pitanje je posebno značajno ukazati na odredbe člana 47. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave, kojim se radna mesta službenika dele na položaje i izvršilačka radna mesta, u zavisnosti od složenosti poslova, ovlašćenja i odgovornosti. Odredbama istog člana je predviđeno da se kao službenik na izvršilačkom radnom mestu može zaposliti i lice koje nema položen državni stručni ispit, ali je dužan da ga položi u roku utvrđenom ovim zakonom. Iz ovih odredbi proizilazi da se navedeni izuzetak odnosi samo na službenike na izvršilačkim radnim mestima, ali ne i na službenike na položaju, a što dalje navodi na zaključak da je potrebno da kandidat za službenika na položaju dostavi dokaz o položenom državnom stručnom ispitu odnosno pravosudnom ispitu.
Radi potpunosti odgovora treba se osvrnuti na odredbe Uredbe o Državnom stručnom ispitu.
Shodno članu 7. Uredbe o Državnom stručnom ispitu ("Sl. glasnik RS", br. 86/2019) državni stručni ispit mogu polagati lica koja nemaju položen državni stručni ispit, a prijavila su se na javni konkurs za popunjavanje položaja u državnom organu u skladu sa propisima o državnim službenicima, odnosno za popunjavanje položaja u autonomnoj pokrajini, jedinici lokalne samouprave i gradu Beogradu u skladu sa propisima o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave.
Članom 19. Uredbe o Državnom stručnom ispitu je propisano sledeće:
Zahtev za polaganje državnog stručnog ispita podnosi se najkasnije 60 dana pre dana isteka roka u kome je kandidat, saglasno zakonu ili drugom propisu, dužan da položi ispit.
Izuzetno, lica iz člana 7. ove uredbe dužna su da podnesu zahtev za polaganje državnog stručnog ispita, narednog dana od dana isteka roka za podnošenje prijava na javni konkurs za popunjavanje položaja u državnom organu u skladu sa propisima o državnim službenicima, odnosno za popunjavanje položaja u organu autonomne pokrajine, jedinice lokalne samouprave ili grada Beograda u skladu sa propisima o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave.
Zahtev za polaganje državnog stručnog ispita podnosi organ u kome je kandidat zaposlen, a može ga podneti i kandidat, ako organ ne podnese zahtev za polaganje državnog stručnog ispita u roku utvrđenom stavom 1. ovog člana, kao i lica iz čl 5. i 7. ove uredbe (u daljem tekstu: podnosilac zahteva).
Navedenim odredbama se propisuje ko može da polaže državni stručni ispit odnosno u kom roku se podnosi zahtev za polaganje državnog stručnog ispita, što nema uticaja na odredbe člana 47. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave, koje su u gornjem tekstu obrazložene.
Da li predsednik opštine može dati ovlašćenje pomoćniku predsednika opštine da u njegovom odsustvu potpisuje nalog za prenos sredstava, do povratka zamenika predsednika sa bolovanja. Naime zamenik predsednika koji ima takvo ovlašćenje je na dužem bolovanju?
U skladu sa članom 43. Zakona o lokalnoj samoupravi predsednika opštine bira skupština opštine, iz reda odbornika, na vreme od četiri godine, tajnim glasanjem, većinom glasova od ukupnog broja odbornika skupštine opštine. Predsednik opštine ima zamenika koji ga zamenjuje u slučaju njegove odsutnosti i sprečenosti da obavlja svoju dužnost. Predsednik skupštine opštine predlaže kandidata za predsednika opštine. Kandidat za predsednika opštine predlaže kandidata za zamenika predsednika opštine iz reda odbornika, koga bira skupština opštine na isti način kao predsednika opštine.
Predsedniku opštine i zameniku predsednika opštine izborom na ove funkcije prestaje mandat odbornika u skupštini opštine. Predsednik opštine i zamenik predsednika opštine su na stalnom radu u opštini.
Shodno članu 44. Zakona o lokalnoj samoupravi, koji govori o nadležnostima predsednika opštine, između ostalog predsednik opštine je naredbodavac za izvršenje budžeta.
Dakle, imajući u vidu navedene odredbe, jedini naredbodavac za izvršenje budžeta može biti predsednik opštine, odnosno zamenik predsednika opštine u slučaju njegove odsutnosti i sprečenosti da obavlja svoju dužnost.
U čijoj nadležnosti je donošenje pravilnika o pravu na mobilne telefone za funkcionere u organima grada. Da li kadrovskoj komisiji Skupštine grada ili nekog drugog?
Zakonom o lokalnoj samoupravi propisano je da skupština donosi propise i druge opšte akte (član 32. stav 1. tačka 6)). Imajući u vidu da je pomenuti Pravilnik opšti akt kojim se, između ostalog uređuje određeni proces unutar organa, mišljena smo da isti donosi Skupština JLS, osim ako zakonom nije drugačije određeno. Ujedno, reč je o funkcionerima i o njihovim pravima odlučuje skupštinsko radno telo, koje će na osnovu Pravilnika doneti rešenje kojim odlučuje o pravu funkcionera na upotrebu službenog mobilnog telefona.
Takođe, u Modelu Statuta grada koji je izradila Stalna konferencija gradova i opština se u delu koji govori o prezumpciji nadležnosti kaže se da „poslove Grada vrše organi Grada u okviru svoje nadležnosti utvrđene zakonom i ovim statutom. Ako zakonom ili drugim propisom nije utvrđeno koji organ je nadležan za obavljanje poslova iz nadležnosti Grada, sve poslove koji se odnose na uređivanje odnosa iz nadležnosti Grada vrši Skupština grada, a poslove koji su po svojoj prirodi izvršni, vrši gradonačelnik. Ako se prema prirodi posla ne može utvrditi nadležnost u skladu sa stavom 2. ovog člana, nadležna je Skupština grada“.
Dakle, svi interni akti u JLS kojima se uređuju prava i obaveze, odnosno procesi unutar organa smatraju se opštim aktima bez obzira na formu akta (pravilnik, uputstva, naredba, itd.) i da je donosilac tog akta isključivo skupština, osim ako zakonom nije drugačije određeno, te stoga smatramo da je i akt o pravu odnosno korišćenju mobilnih telefona za funkcionere u organima grada opšti akt i da je za njegovo donošenje nadležna skupština.
Kada lokalna samouprava raspiše interni konkurs, da li se na taj konkurs za državnog službenika, mogu prijaviti nameštenici bez obzira u kojoj su vrsti radnih mesta raspoređeni?
U skladu sa članom 84. Zakona o zaposlenima u AP i JLS na internom konkursu mogu da učestvuju službenici zaposleni na neodređeno vreme u svim organima, službama i organizacijama iz člana 1. st. 1. i 2. ovog zakona kod poslodavca koji oglašava interni konkurs. Pravo učešća na internom konkursu imaju službenici u istom zvanju ili službenici koji ispunjavaju uslove za napredovanje u zvanje u koje je razvrstano radno mesto koje se popunjava.
Iz navedenih odredbi zaključujemo da nameštenici ne mogu učestvovati u internom konkursu. Nameštenici, međutim, mogu konkurisati na upražnjena službenička mesta na javnom konkursu, ukoliko ispunjavaju sve uslove.
Da li ustanova za sport može da se organizuje kao javno preduzeće?
Članom 110. Zakona o sportu („Sl. glasnik RS“, br. 10/2016) kojim je propisano da JLS u skladu sa zakonom kojim se uređuju javne službe može osnivati ustanove u oblasti sporta i da u svom budžetu može da obezbedi sredstva za rad konkretne ustanove, u skladu sa zakonom. Takođe, navedenim zakonom je propisano i da privredna društva za obavljanje sportske delatnosti mogu osnivati fizička ili pravna lica u skladu sa zakonom.
Polazeći o ovih odredbi koje ne sadrže pravni osnov za osnivanje ustanove kao javnog preduzeća, zaključak je da ustanova u oblasti sporta ne može da se osnuje kao javno preduzeće.
Da li se prilikom utvrđivanja prava na prekovremeni rad za službenike na položaju, odnosno načelnike uprava, primenjuje član 25. Zakona o sistemu plata zaposlenih u javnom sektoru koji predviđa ograničenje prava na uvećanje plate?
Članom 25. Zakona o sistemu plata zaposlenih u javnom sektoru („Sl. glasnik RS“, br. 18/2016, 108/2016, 113/2017, 95/2018, 86/2019 i 157/2020) je propisano:
„Zaposleni koji rade na radnim mestima koja su aktom Vlade iz člana 10. ovog zakona utvrđena kao rukovodeća radna mesta i zaposleni koji rade na radnim mestima čiji opis poslova uključuje odgovornost vezanu za rukovođenje organom, organizacijom ili drugim organizacionim oblikom u javnom sektoru, za vreme provedeno na radu na poslovima rukovodećeg radnog mesta, kao i državni službenici na položaju, odnosno službenici na položaju u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave i funkcioneri, nemaju pravo na uvećanje plate iz člana 18. stav 1. tačka 1)-4) i st. 3. i 4. ovog zakona“.
Dakle, navedenim odredbama člana 25. se ukazuje da ova lica nemaju pravo na uvećanje plate, između ostalog, za prekovremeni rad (čl. 18 st. 1 tač. 3 Zakona o sistemu plata zaposlenih u javnom sektoru).
Članom 48. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave je propisano da je položaj radno mesto na kome službenik ima ovlašćenja i odgovornosti u vezi sa rukovođenjem i usklađivanjem rada organa, službe ili organizacije autonomne pokrajine, odnosno gradske, opštinske uprave ili uprave gradske opštine i da su u jedinici lokalne samouprave i gradskoj opštini, položaji u smislu odredaba ovog zakona, radna mesta načelnika gradske, opštinske, odnosno uprave gradske opštine i njihovih zamenika.
Dakle, članom 25. Zakona o sistemu plata zaposlenih u javnom sektoru je propisano da službenici na položaju u jedinicama lokalne samouprave (načelnik i zamenik načelnika uprave) nemaju pravo na uvećanje plate na osnovu prekovremenog rada.
Kako i na koji način vlasnik objekta upisuje pravo nad zemljištem ispod objekta tj. stiče pravo nad zemljištem za redovnu upotrebu u procesu ozakonjenja i da li isto plaća?
Članom 70. Zakona o planiranju i izgradnji propisan je postupak određivanja zemljišta za redovnu upotrebu objekta.
Ako je za objekat podnet zahtev za legalizaciju ili je po službenoj dužnosti pokrenut postupak ozakonjenja objekta, a nadležni organ u toku ocene ispunjenosti uslova za ozakonjenje predmetnog objekta utvrdi da lice koje je vlasnik objekta istovremeno nije i vlasnik zemljišta na kome se objekat nalazi, nadležni organ koji sprovodi postupak ozakonjenja može odrediti građevinsko zemljište ispod objekta kao zemljište za redovnu upotrebu objekta.
Dakle, u toku postupka ozakonjenja, služba za ozakonjenje, primenom stava 2. i stava 7. člana 70. određuje zemljište za redovnu upotrebu objekta. Služba za ozakonjenje donosi rešenje o prekidu postupka ozakonjenja do rešavanja imovinsko-pravnih odnosa. Istim tim rešenjem kojim se prekida postupak ozakonjenja ova služba, na osnovu kopije plana i elaborata geodetskih radova, određuje površinu zemljišta ispod objekta koji je predmet ozakonjenja kao zemljište za redovnu upotrebu objekta. Ovo rešenje se dostavlja investitoru i službi za imovinsko-pravne odnose, koja, nakon pravnosnažnosti rešenja, treba da sprovede postupak otuđenja predmetnog zemljišta.
Na ovaj način investitor stiče pravo da neposrednom pogodbom od jedinice lokalne samouprave otkupi zemljište ispod objekta, koje je određeno kao zemljište za redovnu upotrebu objekta. Investitor je dužan da, nakon otkupa zemljišta, formira katastarsku parcelu u službi za katastar nepokretnosti i nakon toga stiče uslov za ozakonjenje svog objekta, ali istovremeno stiče i obavezu da u roku od 5 godina od dana pravnosnažnosti rešenja o ozakonjenju podnese zahtev za utvrđivanje zemljišta za redovnu upotrebu objekta u skladu sa ZPI. Rešenje o prekidu postupka i određivanju zemljišta za redovnu upotrebu objekta, saglasno stavu 9. člana 70, predstavlja ispravu podobnu za formiranje katastarske parcele.
Napominjemo da je nakon postupka određivanja zemljišta za redovnu upotrebu objekta, potrebno sprovesti i postupak utvrđivanja zemljišta za redovnu upotrebu objekta, što se vrši u skladu sa pravilima parcelacije iz važećeg urbanističkog plana.
Posebno napominjemo, da treba proveriti da li je vlasnik objekta istovremeno i vlasnik zemljišta, tj. da li je i na koji način stekao pravo korišćenja na zemljištu. Ako je pravo korišćenja stečeno radi izgradnje (otuda građevinska i upotrebna dozvola na objektu), onda je vlasnik imao pravo da konvertuje pravo korišćenja u pravo svojine na zemljištu skladu sa Zakonom o planiranju i izgradnji. Ukoliko vlasnik objekta nije bio vlasnik zemljišta, organ uprave će ispravno postupiti tako što će odrediti zemljište pod objektom kao zemljište za redovnu upotrebu objekta.
Elektroprivreda Srbije obratila se Opštinskoj upravi za zahtevom za ustanovljenje službenosti a radi izgradnje trafostanice jačine 10kw na parceli u javnoj svojini opštine. Da li je službenost podobno pravo za izgradnju? Ukoliko nije, u kom postupku bi trebalo da se rešava po zahtevu? Da li je EPS u obavezi da plaća službenost kada se radi o zemljištu u javnoj svojini?
Najpre je neophodno sagledati nekoliko propisa koji regulišu ovu oblast. Tu su pre svih Zakon o planiranju i izgradnji, Zakon o eksproprijaciji, Zakon o javnoj svojini, kao i Zakon o energetici.
Naime, pitanje koje se odnosi na “podobno pravo za izgradnju” pretpostavka je da se misli na odgovarajuće pravo na zemljištu za izdavanje građevinske dozvole za izgradnju objekta trafostanice. Članom 135. Zakona o planiranju i izgradnji pod odgovarajućim pravom na zemljištu smatra se pravo svojine ili pravo zakupa na zemljištu u javnoj svojini, odnosno drugo pravo propisano zakonom. U ta druga prava propisana zakonom ulazi i pravo službenosti ustanovljeno u skladu sa zakonom, a na osnovu zaključnog ugovora za izgradnju objekata linijske infrastrukture (stav 4. istog člana Zakona). S tim u vezi ako je pitanje da li se pravo službenosti može smatrati odgovarajućim pravom u smislu Zakona o planiranju i izgradnji da bi se izdala građevinska dozvola, odgovor je da može ukoliko se grade objekti linijske infrastrukture i ukoliko je zaključen odgovarajući ugovor o pravu službenosti.
Kod drugog pitanja neophodno je da posmatramo dva propisa.
Sa jedne strane tu je Zakon o energetici koji propisuje u članu 218. stav 6. da operateri sistema električne energije nemaju obavezu plaćanja naknade za službenost na zemljištu koje je u javnoj svojini. Međutim, ovde se postavlja pitanje da li dovoljno utvrditi službenost ako se radi o izgradnji objekta trafostanice koji objekat je trajnog karaktera, kao i kakva je sudbina ostalog zemljišta u javnoj svojini po pitanju daljeg održavanja predmetnog dalekovoda.
Zaključak je da, imajući u vidu vrstu objekta koji se gradi, smatramo da ustanovljenje službenosti nije dovoljno, već treba sprovesti postupak eksproprijacije/administrativnog prenosa sa jednog na drugog titulara javne svojine, gde jedinici lokalne samouprave pripada pravo na naknadu ukoliko u postupku dokaže da je zemljište stečeno teretnim pravnim poslom.
Za sva zvanična tumačenja propisa preporučujemo obraćanje resornim ministarstvima.
Kako je članom 174. Zakona o zaposlenima u uutonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave, između ostalog, propisano da žalbena komisija odlučuje o žalbama službenika na rešenja kojima se odlučuje o njihovim pravima i dužnostima, kao i o žalbama učesnika internog i javnog konkursa, da li je žalbena komisija nadležna i da odlučuje o žalbama nameštenika odnosno ko je drugostepeni organ nadležan za postupanje po žalbama na rešenja kojima se odlučuje o pravima i dužnostim iz radnog odnosa nameštenika?
Članom 6. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalnih samouprava je utvrđeno da se na prava i dužnosti iz radnog odnosa nameštenika primenjuju opšti propisi o radu i kolektivni ugovori, ako ovim ili posebnim zakonom nije drugačije određeno.
Članom 170. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave je propisano sledeće:
„Žalbena komisija odlučuje o žalbama službenika na rešenja kojima se odlučuje o njihovim pravima i dužnostima, kao i o žalbama učesnika internog i javnog konkursa.
Žalbena komisija primenjuje zakon kojim se uređuje opšti upravni postupak“.
Najzad, članom 195. Zakona o radu, koji predstavlja lex generalis, je propisano:
„Protiv rešenja kojim je povređeno pravo zaposlenog ili kad je zaposleni saznao za povredu prava, zaposleni, odnosno predstavnik sindikata čiji je zaposleni član ako ga zaposleni ovlasti, može da pokrene spor pred nadležnim sudom.
Rok za pokretanje spora jeste 60 dana od dana dostavljanja rešenja, odnosno saznanja za povredu prava“.
Dakle, žalbena komisija nije nadležni drugostepeni organ u slučaju nameštenika, već oni mogu protiv konkretnog rešenja da pokrenu radni spor pred nadležnim sudom u roku od 60 dana od dana njegovog dostavljanja.
Za koje objekte se plaća taksa za ozakonjenje i koliki je iznos te takse?
Članom 33. Zakona o ozakonjenju objekata utvrđeno je da se za sve objekte u postupku ozakonjenja plaća taksa za ozakonjenje, pre izdavanja rešenja o ozakonjenju. Istim članom utvrđeni su iznosi visine takse za ozakonjenje u skladu sa klasom, površinom i namenom objekta, kao i u skladu sa načinom njegovog korišćenja. Stavom 3. istog člana utvrđeno je da se za ozakonjenje porodičnog objekta ili stana, korisne površine do 100 m2, pomoćne i ekonomske objekte, proizvodne i skladišne objekte, kao i sve druge objekte i radove iz člana 145. Zakona o planiranju i izgradnji plaća taksa u iznosu od 5.000 dinara.
Izveštaj o zatečenom stanju objekta, u skladu sa članom 18. Zakona o ozakonjenju, sadrži podatke o klasi, površini, nameni i način korišćenja objekta, na osnovu kojih će nadležni organ utvrditi visinu takse u konkretnom slučaju.
Da li službenik u lokalnoj samoupravi koji radi na osnovu ugovora o radu na određeno vreme do povratka zaposlenog sa bolovanja može učestvovati na javnom konkursu za radno mesto na neodređeno vreme a koji je raspisan u istoj upravi?
Shodno članu 94. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018 - dr. zakon i 86/2019 - dr. zakon) javni konkurs se sprovodi radi popunjavanja radnih mesta službenika i nameštenika, kao i za prijem pripravnika.
Na osnovu člana 104. istog zakona konkursna komisija sastavlja spisak kandidata koji ispunjavaju uslove za zaposlenje na radnom mestu i među njima sprovodi izborni postupak. U izbornom postupku se vrši ocenjivanje stručne osposobljenosti, znanja i veština kandidata koji učestvuju u izbornom postupku, prema kriterijumima i merilima propisanim za izbor.
Članom 16. Uredbe o sprovođenju internog i javnog konkursa za popunjavanje radnih mesta u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 95/2016) se takođe propisuje da se izborni postupak sprovodi među onim kandidatima koji ispunjavaju oglašene uslove za rad na radnom mestu koje se popunjava.
Dakle, potrebno je da kandidat ispunjava oglašene uslove za zaposlenje na radnom mestu, a ne postoje prepreke da na javnom konkursu učestvuje lice koje je zasnovalo radni odnos na određeno vreme radi zamene odsutnog zaposlenog do njegovog povratka.
Da li i pod kojim uslovima zaposleni u opštinskoj upravi nameštenik: peta vrsta radnih mesta, može da zasnuje radni odnos (sporazumom) u ustanovi ili službi (turistička organizacija) čiji je osnivač opština?
Članovima 91. odnosno 92. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018 - dr. zakon i 86/2019 - dr. zakon) je propisano da organ, služba ili organizacija iz člana 1. st. 1. i 2. ovog zakona može preuzeti, bez konkursa, službenika koji je u radnom odnosu na neodređeno vreme u drugom organu, službi ili organizaciji kod istog poslodavca.
Poslodavac može preuzeti od drugog poslodavca iz člana 4. ovog zakona, odnosno iz državnog organa, bez konkursa, službenika koji je u radnom odnosu na neodređeno vreme.
Preuzimanje službenika vrši se na osnovu sporazuma o preuzimanju uz saglasnost službenika koji se preuzima.
Pre preuzimanja iz st. 1. i 2. ovog člana može se sprovesti prethodna provera stručne osposobljenosti, znanja i veština.
U navedenim slučajevima, službenik može biti preuzet na radno mesto koje je razvrstano u isto, niže ili više zvanje. Službenik može biti preuzet na radno mesto razvrstano u neposredno više zvanje ukoliko ispunjava uslove za napredovanje.
Međutim, navedene odredbe se ne primenjuju na zaposlene u privrednim društvima, preduzećima, ustanovama, javnim agencijama, mesnim zajednicama, fondovima i fondacijama koje osniva nadležni organ autonomne pokrajine, jedinice lokalne samouprave i gradske opštine, prema posebnom propisu, što dalje znači da se u konkretnom slučaju ne mogu primeniti odredbe u pogledu sporazuma o preuzimanju.
Na prava i dužnosti iz radnog odnosa zaposlenih u ustanovama koje osniva lokalna samouprava ili javnim preduzećima primenjuju se opšti propisi o radu i kolektivni ugovori.