Questions and answers
On this page, SKGO publishes answers from the SKGO Expert Service to questions received from local administrations about the functioning of local self-government and the responsibilities of cities and municipalities.
Da li indirektni korisnik budzeta može da planira u svom razdelu kapitalne investicije, bez obzira što nema imovinu i da li može nekim aktom da se to reguliše, koko bi se ispravno planirala sredstva Odlukom o budžetu?
Zakonom o javnoj svojini ("Sl. glasnik RS", br. 72/2011, 88/2013, 105/2014, 104/2016 - dr. zakon, 108/2016, 113/2017, 95/2018 i 153/2020) uređeno je pravo javne svojine i određena druga imovinska prava Republike Srbije, autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave (član 1.). Ovim zakonom definisana su tri oblika javne svojine odnosno da javnu svojinu čini pravo svojine Republike Srbije - državna svojina, pravo svojine autonomne pokrajine - pokrajinska svojina i pravo svojine jedinice lokalne samouprave - opštinska, odnosno gradska svojina (član 2.). U javnoj svojini su prirodna bogatstva, dobra od opšteg interesa i dobra u opštoj upotrebi, za koja je zakonom utvrđeno da su u javnoj svojini, stvari koje koriste organi i organizacije Republike Srbije, autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave, ustanove, javne agencije i druge organizacije čiji je osnivač Republika Srbija, autonomna pokrajina i jedinica lokalne samouprave i druge stvari koje su, u skladu sa zakonom, u javnoj svojini (član 3. stav 1.). Nosioci prava javne svojine su Republika Srbija, autonomna pokrajina i opština, odnosno grad (Član 18. stav 1.). Ustanove i javne agencije i druge organizacije (uključujući i Narodnu banku Srbije) čiji je osnivač Republika Srbija, autonomna pokrajina ili jedinica lokalne samouprave, koje nemaju status državnog organa i organizacije, organa autonomne pokrajine, odnosno organa jedinice lokalne samouprave ili javnog preduzeća, odnosno društva kapitala, imaju pravo korišćenja na nepokretnim i pokretnim stvarima u javnoj svojini koje su im prenete na korišćenje (član 18. stav 6.).
Zakonom o lokalnoj samoupravi ("Sl. glasnik RS", br. 129/2007, 83/2014 - dr. zakon, 101/2016 - dr. zakon, 47/2018 i 111/2021 - dr. zakon) propisano je da jedinica lokalne samouprave ima svoju imovinu (član 15. stav 2.) kao i da imovinom jedinice lokalne samouprave samostalno upravljaju organi jedinice lokalne samouprave, u skladu sa zakonom (član 15. stav 2.). Organi jedinice lokalne samouprave su skupština opštine/grada, predsednik opštine/gradonačelnik, opštinsko/gradsko veće i opštinska/gradska uprava (član 27. i član 65.). Opštinska/gradska uprava priprema nacrte propisa i drugih akata koje donosi skupština opštine/grada, predsednik opštine/gradonačelnik i opštinsko/gradsko veće, izvršava odluke i druge akte skupštine opštine/grada, predsednika opštine/gradonačelnika i opštinskog/gradskog veća, rešava u upravnom postupku u prvom stepenu o pravima i dužnostima građana, preduzeća, ustanova i drugih organizacija u upravnim stvarima iz nadležnosti opštine, obavlja poslove upravnog nadzora nad izvršavanjem propisa i drugih opštih akata skupštine opštine; izvršava zakone i druge propise čije je izvršavanje povereno opštini/gradu; obavlja stručne i administrativno-tehničke poslove za potrebe rada.
Zakonom o budžetskom sistemu ("Sl. glasnik RS", br. 54/2009, 73/2010, 101/2010, 101/2011, 93/2012, 62/2013, 63/2013 - ispr., 108/2013, 142/2014, 68/2015 - dr. zakon, 103/2015, 99/2016, 113/2017, 95/2018, 31/2019, 72/2019, 149/2020, 118/2021, 138/2022 i 118/2021 - dr. zakon) definisano je da su korisnici budžetskih sredstava direktni i indirektni korisnici budžetskih sredstava Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti (član 2. tačka 6). Direktni korisnici budžetskih sredstava su organi i organizacije Republike Srbije, odnosno organi i službe lokalne vlasti (član 2. tačka 7.) dok su indirektni korisnici budžetskih sredstava: pravosudni organi, mesne zajednice; ustanove osnovane od strane Republike Srbije, odnosno lokalne vlasti, nad kojima osnivač, preko direktnih korisnika budžetskih sredstava, vrši zakonom utvrđena prava u pogledu upravljanja i finansiranja (član 2. tačka 8). Ovim zakonom definisano je da su kapitalni projekti, projekti izgradnje i kapitalnog održavanja zgrada i građevinskih objekata infrastrukture od interesa za Republiku Srbiju, odnosno lokalnu vlast, uključujući usluge projektnog planiranja koje su sastavni deo projekta, obezbeđivanje zemljišta za izgradnju, kao i projekti koji podrazumevaju ulaganja u opremu, mašine i drugu nefinansijsku imovinu, a u funkciji su javnog interesa (član 2. tačka 21a).
Uredbom o kapitalnim projektima ("Sl. glasnik RS", br. 51/2019 i 139/2022) kapitalni projekti definisani su na isti način kao što je propisano članom 2. tačka 21a) Zakona o budžetskom sistemu, s tim što je dodatno propisano da kapitalne projekte čine i sve javne investicije u nefinansijsku imovinu čiji je vek trajanja, odnosno korišćenja duži od jedne godine, koje su finansirane iz republičkog budžeta, budžeta lokalne samouprave, zajma i/ili bespovratnih sredstava primljenih u ime Republike Srbije ili uz garancije Republike Srbije (član 3. tačka 1.). Kapitalni projekti planiraju se i uključuju u budžet u skladu sa odredbama ove uredbe, koja potencira (čl. 18) da predlaganje kapitalnog projekta za uključivanje u budžet organu nadležnom za poslove finansija lokalne samouprave – vrši ovlašćeni predlagač, koji dostavlja i svu neophodnu dokumentaciju. Shodno definiciji iz člana 3. Uredbe, ovlašćeni predlagačkapitalnog projekta je direktni korisnik budžetskih sredstava, u smislu zakona kojim se uređuje budžetski sistem, posredstvom koga predlagač ideje kapitalnog projekta realizuje kapitalni projekat. Sa druge strane, korisnik javnih sredstava za čije potrebe se realizuje kapitalni projekat (u ovom slučaju ustanova kao indirektni korisnik budžeta) – je predlagač ideje kapitalnog projekta.
Na osnovu svih navedenih odredaba propisa, može se zaključiti da lokalna samouprava kapitalne projekte treba da planira u okviru razdela direktnog korisnika budžetskih sredstava Opštinska/Gradska uprava, nosioca prava javne svojine lokalne samouprave, koji je u skladu sa Zakonom o lokalnoj samoupravi, organ nadležan za sprovođenje javnih investicija u lokalnoj samoupravi. Kapitalni projekat izgradnje zgrada i objekata, potrebno je planirati u Odluci o budžetu kao poseban kapitalni projekat u okviru programa kome pripada (u skladu sa Uputstvom za pripremu programskog budžeta propisanim od strane Ministarstva finansija) u okviru ekonomske klasifikacije 511-Zgrade i građevinski objekti.
Da li nadležni organ Opštinske uprave može da izda pravnom sledbeniku investitora upotrebnu dozvolu za objekat koji se nalazi na dve građevinske parcele različitih vlasnika?
Članom 158. Zakona o planiranju i izgradnji propisan je postupak izdavanja upotrebne dozvole. Uz zahtev za izdavanje upotrebne dozvole prilaže se: izveštaj komisije za tehnički pregled kojim se utvrđuje da je objekat podoban za upotrebu sa predlogom da se može izdati upotrebna dozvola, projekat izvedenog objekta izrađen u skladu sa pravilnikom kojim se bliže uređuje sadržina tehničke dokumentacije, odnosno projekat za izvođenje i izjava stručnog nadzora, izvođača radova i investitora da nije odstupljeno od projekta za izvođenje, specifikacija posebnih delova, rešenje o utvrđivanju kućnog broja, elaborat geodetskih radova za izvedeni objekat i posebne delove objekta i elaborat geodetskih radova za podzemne instalacije, sertifikat o energetskim svojstvima objekta, ako je za objekat propisana obaveza pribavljanja sertifikata o energetskim svojstvima, kao i drugi dokazi u skladu sa propisom kojim se bliže uređuje postupak sprovođenja objedinjene procedure.
Nadležni organ neće izdati upotrebnu dozvolu za objekat za koji u skladu sa zakonom nisu podnete izjave o završetku temelja i završetku objekta u konstruktivnom smislu, do pribavljanja uredne dokumentacije. Upotrebna dozvola se izdaje na zahtev investitora na koga glasi građevinska dozvola, odnosno na zahtev finansijera ili lica na koje je u katastru nepokretnosti izvršena predbeležba sticanja objekta u izgradnji, odnosno lica na koja je izvršena predbeležba sticanja posebnog dela objekta u izgradnji.
Kako se uz zahtev za izdavanje upotrebne dozvole ne prilaže dokaz o vlasništvu na zemljištu na kome je objekat izgrađen, pretpostavka je da su imovinski odnosi na zemljištu rešeni u prethodnom postupku, tj prilikom izdavanja građevinske dozvole.
Odredbom čl. 190. st.7. Zakona o zaposlenima u AP i JLS, predviđeno je da savki zaposleni ima pravo na uvid u podatke iz kadrovske evidencije ako se ti podaci odnose na njega. Da li uvid u kadrovsku evidenciju mogu imati načelnici gradskih uprava za zaposlne u njhovoj upravi?
Članom 4. stav 8. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018 i 114/2021) predviđeno je da za službenike i nameštenike u jedinicama lokalne samouprave, prava i dužnosti u ime poslodavca, vrši načelnik gradske ili opštinske uprave ako je obrazovana kao jedinstven organ, odnosno načelnik uprave za pojedine oblasti, ili načelnik uprave gradske opštine (u daljem tekstu: načelnik uprave), odnosno rukovodilac koji rukovodi službom ili organizacijom iz člana 1. ovog zakona, ili organ nadležan za njegovo postavljenje.
U skladu sa članom 54. Zakona o lokalnoj samoupravi ("Sl. glasnik RS", br. 129/2007, 83/2014 - dr. zakon, 101/2016 - dr. zakon, 47/2018 i 111/2021 - dr. zakon) opštinskom upravom, kao jedinstvenim organom, rukovodi načelnik, a kada je opštinska uprava organizovana u više uprava, radom uprave rukovodi načelnik te uprave (član 55. Zakona).
S obzirom na nevedeno, smatramo da načelnik uprave, ako je obrazovana kao jedinstven organ, ili načelnici uprava za pojedine oblasti, treba da imaju uvid u kompletnu kadrovsku evidenciju zaposlenih kojima su poslodavac.
Da li član glasačkog odbora (čl. 22. Zakona o referendumu i narodnoj inicijativi) može biti funkcioner gradske opštine odn. izabrano, imenovano ili postavljeno lice u opštini?
Mišljenja smo da nema smetnji u smislu Zakona o sprečavanju korupcije da izabrana, imenovana ili postavljena lica u gradskoj opštini budu u sastavu glasačkih odbora koji sprovode referendum, s obzirom na to da se članstvo u glasačkom odboru, kao i biračkom odboru koji sprovodi izbore ne treba smatrati javnom funkcijom na čije vršenje se odnose odredbe Zakona o sprečavanju korupcije.
Da li načelnik uprave gradske opštine kao službenik na položaju može biti sekretar Opštinske izborne komisije?
Za odgovor ovo pitanje nadležna je isključivo Agencija za sprečavanje korupcije, koja u svakom konkretnom slučaju daje suglasnost za vršenje druge javne funkcije.
Praksa Agencije za sprečavanje korupcije različita, te tako postoje primeri gde su načelnici dobijali suglasnost da budu sekretari OIKova, ali i primeri gde takva saglasnost nije davana. U svakom slučaju, jedini validan odgovor može da pruži, kao što je rečeno, Agencija za sprečavanje korupcije. Inače, na veb prezentaciji Agencije dostupno je mišljenje o pitanju: „Član izborne komisije i funkcije u organima skupštine gradske opštine i organima javnih preduzeća“, u kojem se, na jednom od primera navodi: „Imajući u vidu da od rezultata lokalnih izbora zavisi položaj lica koja se u istoj gradskoj opštini biraju, postavljaju ili imenuju u organe lokalne gradske opštine i koja, imaju status javnih funkcionera u smislu čl. 2. Zakona o Agenciji, Agencija nalazi da javne funkcije predsednika gradske opštine, zamenika predsednika gradske opštine, člana opštinskog veća, načelnika uprave gradske opštine, sekretara i zamenika sekretara Skupštine gradske opštine, nisu spojive sa javnom funkcijom člana Izborne komisije u stalnom sastavu u istoj gradskoj opštini. Ovo stoga što značaj i složenost poslova izborne komisije zahteva od svakog njenog člana potpunu nepristrasnost, a da bi se to postiglo potrebno je stvaranje svih normativnih i praktičnih uslova da u radu izborne komisije ne dođu do izražaja lični ili grupni interesi ili spoljašnji uticaji ili pritisci.“. Ovo mišljenje je dostupno putem linka https://www.acas.rs/wp-content/uploads/2010/07/011-73-misljenje.pdf
Iako se ne odnosi na funkciju sekretara OIKa, ovo mišljenje može biti značajno iz razloga što ne tretira pomenutu funkciju sekretara OIKa, iz čega se može izvući zaključak da se u tom slučaju ne radi o nespojivosti funkcija. Ovo iz razloga što sekretar i zamenik sekretara u radu OIK-a učestvuju bez prava učešća u odlučivanju, usled čega se ne bi trebalo postavljati pitanje nepristrasnosti, koje je osnov za donošenje predmetnog mišljenja.
Na koji način se imenuju članovi Saveta za rodnu ravnopravnost? Ko donosi Odluku o rodnoj ravnopravnosti, da li Komisija može da inicira njeno donošenje?
Zakon o rodnoj ravnopravnosti u članu 63. propisuje obavezu JLS da formiraju i komisiju za rodnu ravnopravnost i savet za rodnu ravnopravnost.
Saglasno članu 63. stav 1. tačka 1. ZRR, komisija za rodnu ravnopravnost formira se u skupštini JLS, kao stalno radno telo skupštine, a u sastav komisije za rodnu ravnopravnost ulaze odbornici/odbornice koje bira skupština. Prema tome, odluka Skupštine grada Zaječara, kojom je obrazovana Komisija za rodnu ravnopravnost sastavljena od predstavnika LS, Zdravstvenog centra, Centra za socijalni rad, predstavnika udruženja, advokata, stručnjakinja iz ove oblasti, kao i od tri odbornice, nije u skladu sa ZRR, imajući u vidu da je reč o stalnom radnom telu skupštine JLS, koje mogu činiti samo odbornici i odbornice.
U cilju ispunjenja zakonskih obaveza, u JLS u kojima nije obrazovana komisija za rodnu ravnopravnost, potrebno je odgovarajućim aktima propisati da komisija za rodnu ravnopravnost predstavlja stalno radno telo skupštine JLS, regulisati nadležnosti i način njenog rada, o doneti odgovarajuće akte o osnivanju ovog tela (čl. 73. ZRR). Prilikom propisivanja nadležnosti, trebalo bi imati u vidu da je komisija za rodnu ravnopravnost nadležna da iz rodne perspektive razmatra sve akte koje skupština JLS razmatra i usvaja, da sagledava kakve će efekte na žene i muškarce imati rešenja sadržana u predlozima ovih akata, kao i da predlaže mere koje bi trebalo uneti u kate u cilju unapređenja rodne ravnopravnosti.
Drugo telo za rodnu ravnopravnost u JLS jeste savet za rodnu ravnopravnost. Zakon predviđa da savet za rodnu ravnopravnost čine imenovana ili postavljena lica, predstavnici ustanova, organa i organizacija u oblastima od značaja za rodnu ravnopravnost i sprečavanje i suzbijanje rodno zasnovanog nasilja, o čemu treba voditi računa prilikom imenovanja članova/članica saveta. Osim toga, trebalo bi imati u vidu da, prema ZRR, u radu saveta za rodnu ravnopravnost učestvuju i lica zadužena za rodnu ravnopravnost u organima uprave JLS, koja tim savetima pružaju stručnu i administrativno-tehničku potporu u radu, kako je to propisano u članu 63. stav 1. tačka 2. ZRR. Izbor, nadležnosti i način rada tela za rodnu ravnopravnost bliže se uređuju aktima skupštine JLS (član 63. stav 3. ZRR).
Saglasno članu 63. stav 2. komisija za rodnu ravnopravnost i savet za rodnu ravnopravnost u JLS međusobno sarađuju, ali ostvaruju saradnju i sa svim drugim telima za rodnu ravnopravnost na lokalnom, pokrajinskom i nacionalnom nivou.
Prilikom izbora/imenovanja članova/članica komisije za rodnu ravnopravnost trebalo bi obezbediti uravnoteženu zastupljenost polova, saglasno članu 26. st. 1. i 2. a u vezi sa članom 6. stav 1. tačka 9. Zakona o rodnoj ravnopravnosti.
Da li članove Komisije za rodnu ravnopravnost mogu da se predlože za članove Saveta, s tim što bi članice koje su odbornice bile predstavnice ustanova u kojima rade?
Mišljenja smo da ne postoje prepreke da odbornice koje su do sada bile članice komisije za rodnu ravnopravnost, budu razrešene ove dužnosti i imenovane za članice saveta za rodnu ravnopravnost, kao predstavnice ustanova.
S obzirom na to da je komisija za rodnu ravnopravnost stalno telo skupštine, kao opšteg predstavnika građana i građanki, a da je savet za rodnu ravnopravnost telo pri izvršnoj vlasti, da su njihov status i nadležnosti različiti, te da međusobno treba da sarađuju, jedno lice ne može istovremeno biti član/članica oba tela.
S obzirom na to da u Zakonu o rodnoj ravnopravnosti stoji da su članovi Saveta imenovana ili postavljena lica, predstavnici ustanova, organa i organizacija u oblastima značajnim za rodnu ravnopravnost i sprečavanje i suzbijanje rodno zasnovanog nasilja, na koji način se određuje ko će biti članovi? Da li to znači da svakoj ustanovi, organu i organizaciji treba uputiti molbu/zahtev/dopis za dostavljanjem predloga njihovog člana?
Zakon o rodnoj ravnopravnosti ne propisuje sastav i proceduru izbora konkretnih lica za članove/članice saveta za rodnu ravnopravnost, već instruktivnom normom samo upućuje da članovi/članice budu imenovana ili postavljena lica iz onih ustanova, organa i organizacija koje deluju u oblastima koja su od značaja za rodnu ravnopravnost i suzbijanje rodno zasnovanog nasilja. Zato je potrebno da se u JLS u kojima nije obrazovan savet za rodnu ravnopravnost propisom koji donosi JLS regulisati način izbora članova/članica saveta, kao i nadležnosti i način rada saveta i formirati ovo telo. Prilikom regulisanja načina izbora članova/članica saveta, trebalo bi imati u vidu da savet nije „predstavničko telo“, već telo koje čine lica čiji je radni angažman vezan za oblasti koje su od značaja za rodnu ravnopravnost i suzbijanje rodno zasnovanog nasilja. To, međutim, ne znači , da je potrebno propisivati pravila kojima bi se regulisao način „prethodne provere stručnosti“ tih lica u oblasti rodne ravnopravnosti, niti je njihovu stručnost potrebno proveravati.
Pošto je Posebnim kolektivnim ugovorom povećan broj dana godišnjeg odmora za određene funkcionere, da li se mora doneti novo rešenja ili doneti izmena rešenja da bi im se priznalo pravo na broj dana godišnjeg odmora po Posebnom kolektivnom ugovoru od aprila 2022. godine?
Posebnim kolektivnim ugovorom o izmenama i dopunama Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave (“Službeni glasnik RS”, br. 51 od 29. aprila 2022. godine) izvršena je izmena člana 17. koji govori o merilima za utvrđivanje godišnjeg odmora tako da st. 3 i 4 glase:
“Godišnji odmor, koji se utvrdi nakon primene svih kriterijuma, ne može se koristiti u trajanju dužem od 35 radnih dana.
Zaposleni sa navršenih 30 godina rada provedenih u radnom odnosu ima pravo na godišnji odmor u trajanju od 35 radnih dana.”
S obzirom da se godišnji odmor utvrđuje za kalendarsku godinu, smatramo da je potrebno izmeniti rešenja o godišnjim odmorima kojima je utvrđen godišnji odmor za 2022. godinu a koja su doneta pre stupanja na snagu izmena i dopuna posebnog kolektivnog ugovora i uskladiti ih sa novom maksimalnom dužinom trajanja.
Da li član Gradskog veća može da bude član Konkursne komisije za izbor načelnika i zamenika načelnika Gradske uprave, s obzirom da je u organu koji vrši postavljanje na položaj lica koje bira?
Shodno članu 95. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave javni konkurs za popunjavanje položaja oglašava pokrajinski organ nadležan za postavljenje na položaj, odnosno Veće. Pre oglašavanja javnog konkursa za popunjavanje položaja nadležan pokrajinski organ, odnosno Veće obrazuje konkursnu komisiju. Ako je položaj popunjen, konkurs za popunjavanje položaja oglašava se najkasnije u roku od 90 dana pre isteka vremena na koje je službenik na položaju postavljen.
Dalje se u članu 96. istog zakona kaže da izborni postupak sprovodi konkursna komisija od tri člana. Najmanje jedan član komisije mora imati stečeno visoko obrazovanje na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 240 ESPB bodova, master akademskim studijama, master strukovnim studijama, specijalističkim akademskim studijama, specijalističkim strukovnim studijama, odnosno na osnovnim studijama u trajanju od najmanje četiri godine ili specijalističkim studijama na fakultetu, jedan član koji je stručan u oblasti za koju se popunjava položaj i službenik koji obavlja poslove iz oblasti upravljanja ljudskim resursima. Po okončanom izbornom postupku konkursna komisija sastavlja listu od najviše tri kandidata koji su sa najboljim rezultatom ispunili merila propisana za izbor.
Dakle, zakon ne postavlja ograničenja u pogledu toga ko može da bude član komisije za popunjavanje položaja, već samo određuje uslove za pojedine članove. S obzirom da je Veće kolektivni organ i da kao takav odlučuje u postupku popune položaja, kao i da zakon ne postavlja ograničenja u tom smislu, smatramo da se član Veća može imenovati u komisiju za popunu položaja dokle ispunjava uslove propisane člana 96. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave.
Da li je Opštinsko veće drugostepeni organ nadležan za rešavanje po žalbi na rešenje LPA o prinudnoj naplati poreske obaveze - naknade za korišćenje javne površine po osnovu zauzeća građevinskim materijalom i za izvođenje građevinskih radova i izgradnju, ako je na rešenje o utvrđivanju obaveze plaćanja iste te naknade drugostepeni organ Ministarstvo finansija?
U skladu sa odredbama člana 145. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji propisano je da o žalbi protiv prvostepenog poreskog upravnog akta odlučuje drugostepeni organ određen ovim zakonom. Izmenama i dopunama Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji koje su stupile na snagu od 1. januara 2017. godine osim odredbi člana 25. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji, a koje se odnose na utvrđivanje nadležnosti drugostepenog organa i rešavanje u drugostepenim poreskim postupcima, primenjivaće se počev od 1. jula 2017. godine, kada prestaju i nadležnosti Poreske uprave u pogledu ovlašćenja za rešavanje u drugostepenom poreskom postupku.
U stavu dva ovog člana, propisano je da predmete u kojima nije okončan postupak pred drugostepenim poreskim organom, do 30. juna 2017. godine, preuzeće organ utvrđen osim zakonom. Prema navedenom od 01. jula 2017. godine, po žalbama izjavljenim protiv prvostepenih rešenja donetih u poreskom postupku, odnosno u postupcima iz člana 2a. stav 1. Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji rešava drugostepeni organ - ministarstvo nadležno za poslove finansija, Sektor za drugostepeni poreski i carinski postupak, Odeljenje za drugostepeni poreski postupak. Zakonom o naknadama za korišćenje javnih dobara, naknade za korišćenje javnih površina uređene su čl. 236.-241. Odredbama člana 240. stav 5) propisano je da se žalba može izjaviti ministarstvu u čijoj su nadležnosti poslovi finansija, preko nadležnog organa jedinice lokalne samouprave.
Shodno navedenom nadležnost za postupanje po žalbama na rešenja o utvrđenim obavezama po osnovu naknada za zauzeće javne površine građevinskim materijalom nadležno je Ministarstvo finansija, Sektor za drugostepeni poreski i carinski postupak, Odeljenje za drugostepeni poreski postupak.
Kada se na lični zahtev prekine drugi (uzastopni) mandat direktora predškolske ustanove, da li u narednom mandatu isti direktor nakon okončanja ima pravo da se vrati na poslove koje je obavljalo pre imenovanja za direktora ustanove ili se može desiti mogućnost za prestankom rada u skladu sa zakonom?
Članom 124. Zakona o osnovama sistema obrazovanja i vaspitanja („Sl. glasnik RS“, br. 88/2017, 27/2018 - dr. zakon, 10/2019, 27/2018 - dr. zakon, 6/2020 i 129/2021), kojim se uređuje status direktora ustanova obuhvaćenih ovim zakonom, predviđeno je da organ upravljanja zaključuje sa direktorom ugovor o radu na određeno vreme. Ukoliko je za direktora imenovano lice iz reda zaposlenih u toj ustanovi, donosi se rešenje o njegovom premeštaju na radno mesto direktora koje po sili zakona zamenjuje odgovarajuće odredbe ugovora o radu. Ukoliko je direktor imenovan iz reda zaposlenih kod drugog poslodavca, ostvaruje pravo na mirovanje radnog odnosa na osnovu rešenja o imenovanju. Lice iz st. 2. i 3. ovog člana ima pravo da se nakon prestanka dužnosti direktora nakon prvog, odnosno drugog mandata vrati na poslove koje je obavljalo pre imenovanja za direktora ustanove. Ukoliko direktoru ustanove kome miruje radni odnos prestane dužnost zbog isteka mandata ili na lični zahtev tokom trećeg i svakog narednog mandata, raspoređuje se na poslove koji odgovaraju stepenu i vrsti njegovog obrazovanja. Ako nema odgovarajućih poslova, lice iz stava 5. ovog člana ostvaruje prava kao zaposleni za čijim radom je prestala potreba, u skladu sa zakonom.
Dakle, po isteku ili po prekidu narednog (trećeg) mandata na lični zahtev, lice neće imati pravo da bude vraćeno na poslove koje je obavljalo pre imenovanja za direktora ustanove, već će biti raspoređeno na poslove koji odgovaraju stepenu i vrsti njegovog obrazovanja, što ne isključuje poslove na kojima je radio pre imenovanja na mesto direktora ustanove, jedino mu to nije garantovano kao u slučaju isteka ili prekida prvog i drugog mandata. Naposletku, ako takvih poslova nema, to lice postaje neraspoređeno i ostvarivaće prava u skladu sa odredbama člana 153. Zakona o osnovama sistema obrazovanja i vaspitanja.