Pitanja i odgovori
Na ovoj stranici SKGO objavljuje odgovore Stručne službe SKGO na pitanja koja iz lokalnih uprava dobija u vezi sa funkcionisanjem lokalne samouprave u različitim oblastima i sa primenom nadležnosti i poslova gradova i opština.
Da li načelnik uprave može posle proteka vremena na koje je postavljen biti ponovo postavljen na isti položaj bez javnog konkursa, ali na period koji je kraći od trajanja mandata?
Član 56. Zakona o lokalnoj samoupravi ("Sl. glasnik RS", br. 129/2007, 83/2014 - dr. zakon, 101/2016 - dr. zakon, 47/2018 i 111/2021 - dr. zakon) predviđa da načelnika opštinske uprave, odnosno uprave za pojedine oblasti postavlja opštinsko veće, na osnovu javnog oglasa, na pet godina. Načelnik opštinske uprave može imati zamenika koji ga zamenjuje u slučaju njegove odsutnosti i sprečenosti da obavlja svoju dužnost. Zamenik načelnika opštinske uprave se postavlja na isti način i pod istim uslovima kao načelnik. Rukovodioce organizacionih jedinica u upravi raspoređuje načelnik.
Član 48. stav 3 Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018 - dr. zakon i 86/2019 - dr. zakon, 114/2021) predviđa da su u jedinici lokalne samouprave i gradskoj opštini, položaji u smislu odredaba ovog zakona, radna mesta načelnika gradske, opštinske, odnosno uprave gradske opštine i njihovih zamenika, dok član 99. istog zakona predviđeno da službenik na položaju stupa na položaj danom donošenja rešenja o postavljenju na položaj. Službenik na položaju može posle proteka vremena na koje je postavljen, biti ponovo postavljen na isti položaj bez javnog konkursa. Ako konkursni postupak za popunjavanje položaja nije pokrenut u roku iz člana 95. stav 3. ovog zakona, službenik se posle proteka vremena na koji je postavljen, postavlja na isti položaj bez javnog konkursa.
Imajući u vidu navedene odredbe, mišljenja smo da u slučaju da se načelnik uprave ponovo postavlja na isti položaj bez javnog konkursa to čini na period od 5 godina, kako je predviđeno odredbama Zakona o lokalnoj samoupravi.
Da li je funkcija člana Izvršnog odbora Nacionalnog saveta javna funkcija, jer su imenovanje ili izbor na javnu funkciju osnov za podnošenje zahteva za produženje mirovanja radnog odnosa u opštinskoj upravi?
Prema Zakonu o nacionalnim savetima nacionalnih manjina („Sl. glasnik RS“, br. 72/09, 20/14 - US, 55/14 i 47/18), nacionalni savet je organizacija kojoj se zakonom poveravaju određena javna ovlašćenja da učestvuje u odlučivanju ili da samostalno odlučuje o pojedinim pitanjima iz oblasti kulture, obrazovanja, obaveštavanja i službene upotrebe jezika i pisma u cilju ostvarivanja kolektivnih prava nacionalne manjine na samoupravu u tim oblastima.
Članom 7. Zakona o nacionalnim savetima nacionalnih manjina propisano je da nacionalni savet bira predsednika i članove izvršnog odbora iz reda članova nacionalnog saveta, na predlog predsednika nacionalnog saveta.
Izvršni odbor:
- neposredno izvršava i stara se o izvršavanju odluka i drugih akata nacionalnog saveta;
- stara se o izvršavanju javnih ovlašćenja koja su poverena nacionalnom savetu;
- vrši i druge poslove utvrđene zakonom, statutom i opštim aktima nacionalnog saveta.
Imajuću u vidu nadležnost Izvršnog odbora nacionalnog saveta, kao i činjenicu da je funkcioner izabrano, postavljeno ili imenovano lice, mišljenja smo da je član Izvršnog odbora javna funkcija.
U prilog tome su i odredbe o nespojivosti funkcija, te je tako odredbom čl. 7a. st. 2. Zakona o nacionalnim savetima nacionalnih manjina propisano da predsednik nacionalnog saveta i član izvršnog odbora ne može biti izabrano ili postavljeno lice u državnom organu, pokrajinskom organu, odnosno organu jedinice lokalne samouprave koji u okvirima svojih nadležnosti odlučuje o pitanjima koja se tiču rada nacionalnih saveta.
Prema mišljenju Agencije za borbu protiv korupcije (br. 014-011-00-0323/18-11 od 18.12.2018. godine) ne postoje zakonske smetnje da se lice, koje vrši javnu funkciju direktora javnog preduzeća sa teritorije jedinice lokalne samouprave u kojoj deluje Nacionalni savet, kandiduje i bude izabrano za predsednika ili za člana izvršnog odbora Nacionalnog saveta, uz saglasnost Agencije, osim u situaciji kada se radi o javnom preduzeću iz oblasti kulture, obaveštavanja ili službene upotrebe jezika i pisma, u vezi sa čijim radom postoje ovlašćenja Nacionalnog saveta, prema Zakonu o nacionalnim savetima. Takođe, ne postoje zakonske smetnje da se lice, koje vrši javnu funkciju direktora osnovne škole, kandiduje i bude izabrano za predsednika ili za člana izvršnog odbora Nacionalnog saveta, pod uslovom da se ne radi o osnovnoj školi u kojoj se obrazovno-vaspitni rad izvodi i na jeziku nacionalne manjine, u odnosu na koje škole postoji nadležnost Nacionalnog saveta u vezi sa imenovanjem organa upravljanja i izborom i imenovanjem direktora škole.
Može li matičar sa srednjom stručnom spremom i koji ima položen ispit za matičara i ovlašćenje da može raditi na poslu matičara nositi zvanje višeg referenta ili mu se mora dati više zvanje?
Shodno članu 11. Zakona o matičnim knjigama ("Sl. glasnik RS", br. 20/2009, 145/2014 i 47/2018) matičar, odnosno zamenik matičara može biti lice koje ima stečeno visoko obrazovanje na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 180 ESPB bodova, osnovnim strukovnim studijama, odnosno na studijama u trajanju do tri godine, položen poseban stručni ispit za matičara i ovlašćenje za obavljanje poslova matičara.
Članom 66. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018 - dr. zakon, 86/2019, 114/21) je propisano sledeće:
„U zvanju višeg referenta obavljaju se administrativni, tehnički i drugi pretežno rutinski poslovi koji obuhvataju širok krug zadataka i mogu zahtevati poznavanje i primenu jednostavnijih metoda rada i postupaka, a rade se samostalno i uz povremeni nadzor neposrednog rukovodioca. Za rad na poslovima u zvanju višeg referenta službenik mora da ima stečeno srednje obrazovanje u četvorogodišnjem trajanju i najmanje pet godina radnog iskustva u struci..“
S obzirom na navedeno, matičaru odnosno zameniku matičara može da se odredi zvanje višeg referenta.
U praksi postoje matičari odnosno zamenici matičara sa stečenim visokim obrazovanjem od 240 ESPB bodova i određena zvanja u skladu sa tim, visokim obrazovanjem na osnovnim akademskim studijama u obimu od najmanje 180 ESPB bodova i određena zvanja u skladu sa tim (viši saradnik i saradnik), sa višim obrazovanjem i određeno zvanje u skladu sa tim (mlađi saradnik) i sa srednjim obrazovanjem i određena zvanja u skladu sa tim (referent i viši referent) i plate u skladu sa tim zvanjima.
Da li u slučaju kada zaposleni na osnovu rešenja poslodavca iskoristi prvi deo godišnjeg odmora u trajanju od 15 dana, poslodavac mora da donese novo rešenje za drugi deo godišnjeg odmora, odnosno ukoliko preostali deo godišnjeg odmora zaposleni koristi iz više delova, za svaki deo godišnjeg odmora?
Članom 68. Zakona o radu („Sl. glasnik RS“, br. 24/2005, 61/2005, 54/2009, 32/2013, 75/2014, 13/2017 - odluka US, 113/2017 i 95/2018 - autentično tumačenje) predviđeno je da zaposleni ima pravo na godišnji odmor u skladu sa ovim zakonom. Zaposleni stiče pravo na korišćenje godišnjeg odmora u kalendarskoj godini posle mesec dana neprekidnog rada od dana zasnivanja radnog odnosa kod poslodavca. Pod neprekidnim radom smatra se i vreme privremene sprečenosti za rad u smislu propisa o zdravstvenom osiguranju i odsustva sa rada uz naknadu zarade. Zaposleni ne može da se odrekne prava na godišnji odmor, niti mu se to pravo može uskratiti ili zameniti novčanom naknadom, osim u slučaju prestanka radnog odnosa u skladu sa ovim zakonom. Dalje je članom 73. istog zakona predviđeno da se godišnji odmor koristi jednokratno ili u dva ili više delova, u skladu sa ovim zakonom. Ako zaposleni koristi godišnji odmor u delovima, prvi deo koristi u trajanju od najmanje dve radne nedelje neprekidno u toku kalendarske godine, a ostatak najkasnije do 30. juna naredne godine. Zaposleni ima pravo da godišnji odmor koristi u dva dela, osim ako se sa poslodavcem sporazume da godišnji odmor koristi u više delova. Zaposleni koji nije u celini ili delimično iskoristio godišnji odmor u kalendarskoj godini zbog odsutnosti sa rada radi korišćenja porodiljskog odsustva, odsustva sa rada radi nege deteta i posebne nege deteta - ima pravo da taj odmor iskoristi do 30. juna naredne godine.
U skladu sa članom 28. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave („Službeni glasnik RS“, br. 21/2016, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018, 114/2021) službenik ima pravo na odmore i odsustva prema opštim propisima o radu i kolektivnom ugovoru. Službenik ima pravo na godišnji odmor od najmanje 20, a najviše 35 radnih dana, prema merilima određenim opštim aktom poslodavca.
Dakle, kod godišnjeg odmora postoje dve radnje od strane poslodavca: utvrđivanje prava na godišnji odmor i odobrenje za korišćenje godišnjeg odmora, iz čega proističe da su to različita rešenja. Na primer, jednim rešenjem se može utvrditi dužina trajanja godišnjeg odmora i odobriti korišćenje „prvog dela“ godišnjeg odmora, dok se drugim rešenjem odobrava korišćenje „preostalog“ godišnjeg odmora.
Da li direktor ustanove kulture, koji je prethodno bio direktor gimnazije, ima pravo na obračun minulog rada na celokupan staž?
U skladu sa članom 25. Posebnog kolektivnog ugovora za ustanove kulture čiji je osnivač republika srbija, autonomna pokrajina i jedinica lokalne samouprave („Službeni glasnik RS”, broj 3/22) zaposleni ima pravo na dodatak na platu po osnovu:
1) prekovremenog rada - 26% od osnovice;
2) rada na dan praznika koji je neradni dan - 110% od osnovice;
3) rada noću - 26% od osnovice, u skladu sa zakonom;
4) vremena provedenog na radu za svaku punu godinu rada, ostvarenog u radnom odnosu kod poslodavca - 0,4% od osnovice.
Poslodavac u smislu stava 1. tačka 4) ovog člana je ustanova kulture čiji je osnivač Republika Srbija, autonomna pokrajina i jedinica lokalne samouprave, pod uslovima propisanim zakonom.
Ako se istovremeno steknu uslovi za dodatak na platu po više osnova, plata se uvećava procentom dobijenim sabiranjem procenata uvećanja po svim osnovama.
S obzirom na navedene odredbe i s obzirom da gimnazija nije ustanova kulture, licu u konkretnom slučaju se ne mogu priznati godine provedene u radnom odnosu u gimnaziji u minuli rad.
Da li i na koji način službenik Opštinske uprave može postati nameštenik?
Članom 94. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Sl. Glasnik RS", br. 21/2016, 113/2017, 95/2018, 113/2017 - dr. zakon, 95/2018 - dr. zakon i 86/2019 - dr. zakon, 114/2021) predviđeno je da se javni konkurs sprovodi radi popunjavanja radnih mesta službenika i nameštenika, kao i za prijem pripravnika.
Postupak javnog konkursa uređen je istim zakonom i to članovima od 101. do 111.
Dakle, službenik može postati nameštenik ukoliko se javi na javni konkurs raspisan za popunjavanje namešteničkog radnog mesta i bude izabran po tom konkursu.
Da li model ugovora za javnu nabavku radova može da sadrži klauzulu, da se radovi izvrše u roku od 11 meseci, a da se ugovorom predvidi plaćanje tih radova na 36 mesečnih rata od dana zaključenja ugovora?
Dinamika izvršenja i plaćanja po zaključenim ugovorima javnih nabavki radova bi morale da budu usklađene. Plaćanje koje traje više godina spada u realizaciju ugovora, pa samim tim postoji situacija višegodišnjeg ugovora, a ne ugovora koji traje godinu dana.
Dakle, ukoliko je rok izvršenja radova 11 meseci, najlogičniji i najkasniji rok način plaćanja je do 45 dana nakon što su izvršeni kompletni radovi.
Naravno da plaćanje može biti sukcesivno, recimo, po ispostavljenim privremenim situacijama dok traje izvršenje radova, ali ne bi trebalo ugovarati plaćanje koje traje još 25 meseci nakon što su svi radovi uveliko izvršeni, jer taj ugovor samim tim traje 36 meseci, a ne 11 meseci.
Ta situacija može se rešiti ukoliko se pribavi saglasnost organa nadležnog za finansije za zaključenje višegodišnjeg ugovora, i da se na taj način zaključi ugovor koji će predviđati plaćanje koje traje 36 meseci, jer se ne može vršiti plaćanje po ugovoru koji je istekao.
Naručioci, dakle, imaju pravo da sprovedu postupak javne nabavke i zaključe ugovor koji traje tri godine, ali je prethodno potrebno da pribave saglasnost lokalnog organa uprave nadležnog za finansije (ako je naručilac lokalna samouprava, obraća se gradskom ili opštinskom odeljenju/sektoru za finansije) za zaključenje višegodišnjeg ugovora (odnosno za preuzimanje obaveza čije plaćanje dospeva u godini u kojoj se sprovodi postupak i traje još naredne dve godine), prema članu 54. Zakona o budžetskom sistemu i Uredbi o kriterijumima za utvrđivanje prirode rashoda i uslovima i načinu pribavljanja saglasnosti za zaključivanje određenih ugovora, koji zbog prirode rashoda, zahtevaju plaćanje u više godina.
Kada naručilac dobije saglasnost, donosi Odluku o sprovođenju postupka i dalje sprovodi postupak javne nabavke na Portalu javnih nabavki kao da je standardan jednogodišnji ugovor u pitanju-bez razlike.
Na šta se odnosi isplata solidarne pomoći zaposlenima u skladu sa članom 51. stav 1. tačka 6) "za pomoć porodici za slučaj smrti zaposlenog i zaposlenom za slučaj smrti člana uže porodice“, kad je članom 53. Posebnog kolektivnog ugovora regulisano pravo na naknadu troškova pogrebnih usluga u slučaju smrti člana uže porodice, ako to pravo nije ostvareno po drugom osnovu (a članom uže porodice u smislu člana 53. se smatraju bračni ili vanbračni partner i deca zaposlenog)? U kom slučaju se isplaćuje solidarna pomoć za pomoć porodici za slučaj smrti zaposlenog i zaposlenom za slučaj smrti člana uže porodice?
Solidarna pomoć nije isto što i naknada troškova, odnosno pravo zaposlenog (ili njegove porodice) da mu poslodavac refundira određeni novčani iznos, ekvivalentan trošku koji je zaposleni/član porodice bio dužan da snosi u određenoj životnoj situaciji. Upravo je ta razlika vidljiva u citiranim odredbama članova od 51. do 53. Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave („Sl. glasnik RS“, br. 38/2019, 55/2020 i 51/2022). Jasno je da se u slučaju čl. 52. i 53. radi o pravu na naknadu troška vezanog za pogrebne usluge, u skladu sa cenovnikom pogrebnog preduzeća, odnosno u iznosu koji je utvrđen tim cenovnikom.
Povodom istog događaja (smrt zaposlenog) isti kolektivni ugovor propisuje i pravo porodice na "pomoć za slučaj smrti zaposlenog", najviše do visine tri prosečne mesečne zarade bez poreza i doprinosa u Republici Srbiji prema poslednjem objavljenom podatku organa nadležnog za poslove statistike. Ovde se radi o pomoći porodici zaposlenog po osnovu solidarnosti, a iznos ove pomoći nije vezan za bilo kakav konkretan trošak, niti je za ostvarivanje prava neophodno da članovi porodice dostavljaju dokaze o troškovima koje su snosili. Odnosno, povodom istog događaja, radi ostvarivanja prava na naknadu troška neophodno je dostaviti i račun javnog komunalnog preduzeća iz koga proizilazi da je troškove pogrebnih usluga snosio član porodice (ukoliko bi troškove snosilo drugo lice, pravo na naknadu troška ne bi postojalo). Sa druge strane, za ostvarivanje prava na solidarnu pomoć, pored činjenice smrti zaposlenog potreban je samo dokaz da pravo ostvaruje lice koje se smatra članom porodice zaposlenog (značenje izraza "član porodice" utvrđuje sâm kolektivni ugovor).
U smislu navedenog, jasno je da se radi o ostvarivanju različitih prava, pod uslovima koji su propisani kolektivnim ugovorom.
Da li je za izdavanje rešenja o odobrenju za ugradnju unutrašnjih gasnih instalacija za objekat pod hipotekom potrebna saglasnost hipotekarnog poverioca vezano za član 17. Zakona o hipoteci?
Kod prava i obaveza vlasnika nepokretnosti i hipotekarnog poverioca neophodno je da se uzmu u obzir odredbe člana 16 i 17. Zakona o hipoteci.
Naime, članom 16. Zakona o hipoteci propisano je da vlasnik nepokretnosti nad kojom je ustanovljena hipoteka ima prava, između ostalih, da upotrebljava predmet hipoteke prema uobičajenoj nameni, da ubira plodove, kao i da predmet hipoteke otuđi i prenese pravo na treće lice.
Članom 17. Zakona o hipoteci propisane su obaveze vlasnika nepokretnosti.
Stavom 1. ovog člana propisano je da vlasnik hipotekarne nepokretnosti ne sme fizički menjati predmet hipoteke bez pismene saglasnosti poverioca. Pod fizičkim menjanjem se podrazumeva: pregrađivanje, dogradnja, rušenje, spajanje, deoba, i dr.
Stavom 2. istog člana propisano je da je vlasnik nepokretnosti dužan da čuva i održava predmet hipoteke kao dobar domaćin, odnosno dobar privrednik, da ne bi svojim postupcima ili propustima umanjio vrednost hipotekarne nepokretnosti.
Pažljivim čitanjem stava Zakona, mišljenja smo da se prilikom ugradnje gasnih instalacija ne vrši ni jedna radnja iz člana 17. stav 1. Zakona o hipoteci za koje se zahteva posebna pismena saglasnost hipotekarnog poverioca kao i da se pomenutim radnjama ne umanjuju vrednost nepokretnosti (stav 2).
Da li je i za ovakve radove potrebna saglasnost poverioca ili ne najbolje bi bilo da se pogledaju odredbe Ugovora koji vlasnik nepokretnosti ima sa poveriocem.
Na kraju, imajući u vidu da sam Zakon o hipoteci nije jedan od zakona koji nužno primenjuju lokalne samouprave i da predmetno pitanje nije postavljeno da bi se zaštitio interes lokalne samouprave ili pružila podrška u radu organa, već da je isto više pitanje ugovornog odnosa na relaciji vlasnik nepokretnost - hipotekarni poverilac gde svaki vlasnik nepokretnosti bez obzira kakva je odluka postupajućeg organa u drugom predmetu u obavezi da poštuje svoje ugovorne obaveze i da ih zna.
Da li je kod ponovnog dodeljivanje mandata odbornika (čl. 74. Zakona o lokalnim izborima, kada je stupanjem na funkciju prestao mandat tog odbornika) obavezno polaganje zakletve, obzirom da se radi o starom sazivu Skupstine? Šta se dešava u slučaju da je isti opravdano sprečen da se pojavi na verifikaciji takvog mandata?
Ni Zakon o lokalnim izborima ni Zakon o lokalnoj samoupravi ne propisuju obavezu polaganja zakletve odbornika.
Ako i postoji takva obaveza, ona je najčešće propisana statutom opštine odnosno grada.
Zakon o lokalnim izborima, u članu 64. stav 1. propisuje da mandat odbornika počinje da teče onog dana kada je potvrđen. To znači da polaganje zakletve nije konstitutivni element potvrđivanja niti početka trajanja mandata odbornika, pa ni odbornika kome je u skladu sa članom 74. Zakona o lokalnim izborima ponovo dodeljen mandat u istom sazivu skupštine.
Samim tim, nedolazak odbornika na sednicu skupštine na kojoj treba da mu se potvrdi mandat nije od uticaja odnosno pravnog značaja za donošenje te odluke pa ni za početak trajanja ponovno dodeljenog mandata.
Da li se Planovi i evidencije iz oblasti rodne ravnopravnosti u JLS donose samo za Upravu ili se odnose i na imenovana, izabrana i postavljena lica? Kako se oni prikazuju u evidencijama? Ko donosi plan u JLS i imenuje lice zaduženo za rodnu ravnopravnost?
Zakon o rodnoj ravnopravnosti propisuje obavezu organa javne vlasti (i poslodavaca), koji imaju više od 50 zaposlenih i radno angažovanih lica da svojim godišnjim planom/programom rada odrede posebne mere za ostvarivanje i unapređivanja rodne ravnopravnosti u svom radnom okruženju (član 15. st. 1. Zakona o rodnoj ravnopravnosti). Saglasno tome, svaki organ JLS, a ne samo Opštinska/Gradska uprava, pod uslovom da ima više od 50 zaposlenih i radno angažovanih lica, u obavezi je da svojim godišnjim planom/programom rada odredi posebne mere. Te posebne mere su ciljane mere koje organ JLS preduzima radi ostvarivanja i unapređivanja rodne ravnopravnosti, a koje će to konkretne mere biti, zavisi od prethodne ocene stanja u vezi sa položajem žena i muškaraca u organu. Plan kojim su utvrđene mere za ostvarivanje i unapređivanje rodne ravnopravnosti donosi rukovodilac organa JLS.
Kada je reč o evidenciji o ostvarivanju rodne ravnopravnosti, svaki organ JLS dužan je da evidentira podatke o zaposlenima i radno angažovanim licima, i to na Obrascu br. 1, koji je utvrđen Pravilnikom o vođenju evidencije i izveštavanju o ostvarivanju rodne ravnopravnosti („Službeni glasnik RS“, broj 67/2022 ).
U krug zaposlenih saglasno čl. 3. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ("Službeni glasnik RS", br. 21/2017, 113/2017 - dr. zakon, 95/ 2021), spadaju funkcioneri koji na osnovu zakonom ili pokrajinskim propisom utvrđene obaveze ili ovlašćenja, imaju obavezu, odnosno koriste pravo da budu na stalnom radu, odnosno zasnivaju radni odnos radi vršenja dužnosti, kao i službenici i nameštenici. Saglasno tome, svi koji su na stalnom radu u organu, odnosno koji su zasnovali radni odnos u organu radi vršenja dužnosti ulaze u sastav zaposlenih u organu, u odnosu na koje se vodi evidencija i na Obrascu br. 1. podnosi izveštaj nadležnom ministarstvu, u skladu sa Pravilnikom o vođenju evidencije i izveštavanju o ostvarivanju rodne ravnopravnosti („Službeni glasnik RS“, broj 67/2022).
U krug radno angažovanih lica spadaju, saglasno članovima 197-202. Zakona o radu („Službeni glasnik RS“, br. 24/2005, 61/2005, 54/2009, 32/2013, 75/2014, 13/2017 - odluka US, 113/2017 i 95/2018 - autentično tumačenje), lica koja obavljaju rad van radnog odnosa, po osnovu ugovora o privremenim i povremenim poslovima, ugovora o delu, ugovora o stručnom osposobljavanju i usavršavanju ili ugovora o dopunskom radu.
Što se tiče lica zaduženog za rodnu ravnopravnost, njega je dužan da odredi svaki organ javne vlasti koji ima više od 50 zaposlenih i radno angažovanih lica (čl. 64. st 1. Zakona o rodnoj ravnopravnosti). To podrazumeva i odgovarajuću izmenu i dopunu akta o unutrašnjem uređenju i sistematizaciji radnih mesta.
Lice zaduženo za rodnu ravnopravnost u Opštinskoj/Gradskoj upravi imenuje rukovodilac Opštinske/Gradske uprave.
Koji organ JLS ili služba pokreće postupak i dostavlja Zahtev za pokretanje ili Odluku o pokretanju postupka eksproprijacije ministarstvu građevinarstva?
Predlog za utvrđivanje javnog interesa podnosi korisnik eksproprijacije.
Ukoliko je vaša opština korisnik eksproprijacije predlog treba da podnese Opštinski pravobranilac koji zastupa interese opštine u ovakvim predmetima.
Za opštine koje nemaju formirano opštinsko pravobranilaštvo predlog podnosi Predsednik opštine.
Predlog se podnosi Vladi RS, a preko Ministarstva građevinarstva, saobraćaja i infrastrukture koje Ministartsvo kasnije priprema rešenje kojim se utvrđuje javni interes za predmetnu izgradnju, u skladu sa Zakonom o posebnim postupcima radi realizacije projekata izgradnje i rekonstrukcije linijskih infrastrukturnih objekata od posebnog značaja za RS.
Svaki zahtev koji dođe u Ministarstvo biće prosleđen nadležnom sektoru za te poslove saglasno njihovom aktu o sistematizaciji i opisu poslova pojedinačnih sektora.
Sektor za prostorno planiranje i urbanizam Ministarstva građevinarstva, saobraćaja i infrastrukture je nadležan za ocenu planskih akata i daje pozitivno mišljenje na predloge za utvrđivanje javnog interesa koji su podneti redovnim putem na osnovu Zakona o eksproprijaciji.